Even een kort verslagje van vorige week en dit weekend! We moeten hier up to date blijven voor de fans! Vorige week dinsdag heeft Jolien voor de eerste keer een Vietnamese privézangles gevolgd. De communicatie liep vrij vlot ook al kon de lerares maar beperkt Engels, gewoon imiteren was de boodschap. Het gaat er toch wel wat anders aan toe dan bij ons maar het was wel leerrijk, leuk en goed voor de stem. Zeker voor herhaling vatbaar dus! Donderdagavond zijn we met Jane en Jolie naar de cinema geweest (Valentine’s Day). Zoals alles hier anders is zit ook de cinema vol verrassingen. Er is veel meer sfeer tijdens de film en “interactie” met het publiek. Het publiek gaat er helemaal in op en toont dit ook. Bijvoorbeeld tijdens een kusscène begon iedereen te klappen en te juichen. Echt heel leuk om eens mee te maken, we gaan dan ook binnenkort nog eens terug. Hier is het tenminste nog maar 2 euro voor naar de cinema te gaan en bovendien zijn de drankjes in de cinema ook aan normale prijs, geniaal dus!
Op vrijdag was het weer tijd voor weekend! We zijn voor de eerste keer met het vliegtuig weggeweest! Bestemming: Da Nang (zo een 800-900km van HCMC). Alles verloopt hier vlot qua controle en na een uur en een kwart vliegen waren we in Da Nang. We hadden nog geen plannen dus lieten we alles zowat op ons afkomen. Op het moment dat we stonden te wachten op een taxi kwam een Amerikaanse jonge gast, Dan genaamd, naar ons toe en vroeg of wij wisten hoe hij naar Hoi An kon geraken. Dit bracht ons op een idee: impulsief als we zijn beslisten we dan om ook onmiddellijk naar Hoi An te gaan! Allen samen in de taxi en beginnen praten natuurlijk. Dan is op een enorme wereldreis. Hij heeft al Europa bijna volledig gezien, Australië, en bepaalde landen in Azië, ongelofelijk dus. De taxi bracht ons naar een heel leuk goedkoop hotelletje maar er bleek slechts 1 kamer voor drie personen nog vrij te zijn (wel met aparte bedden!). We keken even naar elkaar en beslisten om het gewoon te doen. Die avond zijn we dan ook met Dan iets gaan eten en drinken en wat gaan rondwandelen in de oude en gezellige stad. Op een bepaald moment kwamen we aan een brug, en we hadden al gelezen dat er in Hoi An een “Japanese bridge” was die zeker de moeite waard was om te bezoeken. Op deze brug stonden vele Vietnamezen lustig te poseren en foto’s te nemen waardoor onze conclusie snel genomen was dat dit de Japanse brug was. We wilden ook eens echt Vietnamees gaan doen en gingen zelf poseren op het midden van de brug. Al snel begonnen andere mensen foto’s van ons te nemen en wilden ze met ons op de foto, het werd uiteindelijk een eindeloze fotoshoot!
We zijn hier echt een speciaal fenomeen in Vietnam. Mensen die foto’s van ons nemen, ons aanraken, voortdurend zwaaien naar ons en “hello” zeggen, echt grappig en leuk.
Dag 2 in Hoi An was een drukkere dag. Het begon allemaal met een zeer lekker ontbijt (buffet dat inbegrepen was in de 9 dollar per nacht, echt de max!). Hoi An staat bekend om de kleermakers, dit was wel heel duidelijk want overal waar je keek zag je een kleermaker.
Ze kunnen daar bijzonder snel kleren op maat laten maken dus we beslisten om dat eens uit te proberen en hebben elk 2 kleedjes laten maken. Na lang zoeken en keuzes maken was het shopmoment voorbij en konden we eindelijk beginnen aan het bezoeken van de stad. Even een overzichtje van de mooie dingen die we bezocht hebben:
Een oud koopmanshuis
Een modern gemeenschapshuis
De lokale markt
Een traditioneel muziek- en dansconcert.
We verdienden hierna natuurlijk een duik in het zwembad, en jaja ons goedkoop hotel had zelfs een zwembad (wel redelijk koud water, het was dus goed voor verfrissing maar niet om echt in te relaxen en te zwemmen). ’s Avonds moesten we alweer naar de kleermakers voor het eerste pasmoment van onze kleedjes. Bij beide moesten er nog wat aanpassingen gebeuren maar zondagochtend zou het definitief klaar zijn.
Op dag 3 in Hoi An, zondagochtend, zijn we nog snel de echte Japanse brug gaan bezoeken want onze ingebeelde Japanse brug bleek niet dezelfde te zijn. Al waren we het er over eens dat onze Japanse brug de naam veel meer verdiende door de overvloed aan fotoshoots!
Zie hier de echte Japanse brug! (De andere was wel echt sfeervoller!)
Om 10u30 gingen we dan terug naar de kleermakers om de kleedjes en gelukkig waren de aanpassingen vlot verlopen en zagen we dat het goed was! We namen afscheid van onze roommate Dan en besloten om nog een middagje te spenderen in een resort aan het zwembad alvorens terug op het vliegtuig te springen naar HCMC. We kozen er alweer een heeeeel mooi plekje op de wereld uit en voor een 4-tal uurtjes was het puur genieten!
Om 14u50 ging Lisa’s vervelde wekker af en moesten we ons snel klaarmaken want de taxi kwam ons oppikken om 15u. Terug naar HCMC was het plan maar Jetstar heeft daar even een stokje voor gestoken. Onze vlucht was ongeveer 3u vertraagd. Een beetje vervelend maar uiteindelijk geen wereldramp. We besloten dan om toch een beetje te gaan rondlopen in Da Nang in plaats van ons te vervelen op de luchthaven. We waren op zoek naar een rustig plekje om iets te gaan drinken en vonden uiteindelijk een boot waar niemand anders was. Maar de rust en stilte werd al snel verstoord door een horde Vietnamese vrouwen die Women’s Day aan het vieren waren. Het was een ware invasie! Wij zaten neer aan 1 van de middelste tafels dus we waren in no time omringd door 60 feestende Vietnamese vrouwen. Ze waren heel vrolijk een sommige waren ook een beetje dronken. Na even aarzelen kwamen er dan toch ook enkelen aan onze tafel zitten en begonnen ze in het Vietnamees met ons te praten. Van een conversatie kunnen we niet echt spreken maar ik denk dat onze blik op dat moment wel boekdelen zal gesproken hebben (verbazing alom!). Gelukkig was er 1 vrouw die Engels sprak en zij vertelde ons dan ook dan het vrouwendag was in Vietnam en dat ze dat hier allemaal samen aan het vieren waren. Er werden ook natuurlijk weer onmiddellijk foto’s genomen van en met ons, hilarisch.
We moesten ook bier ad fundum drinken om het eerst tegen die Engels sprekende vrouw (Lisa heeft heel erg genoten van dit moment want ze vindt bier heel lekker…). Normaal gezien zijn de Vietnamese vrouwen vrij rustig maar dit was toch even een ander aspect. We waren wel onmiddellijk vergeten dat onze vlucht vertraging had dus achteraf gezien heeft het ons nog een leuk moment opgeleverd!
Na dit leuke intermezzo zijn we dan terug naar de luchthaven geweest en snel naar hometown HCMC. Net aangekomen op onze kamer (rond 21u) hadden we al snel een nieuwe date. Er is een nieuwe Belg aankomen in HCM: Koen van de Limburg! Hij praat zelf traag in het Engels, echt grappig! We zijn dan natuurlijk met Koen en Jane die avond nog iets gaan drinken. Het is een sympathieke jongen waarmee we waarschijnlijk nog heel wat avonturen zullen beleven. Koen woont bovendien in onze straat en binnen drie weken komt er dan nog een Vlaams meisje bij die ook in onze straat zal verblijven. België is bezig aan een overheersing van de straat!
Maandag, Women’s Day, was ook wel eens een leuke ervaring. Lisa had vrijdag al een cadeau gekregen (shampoo en conditioner) dus vandaag geen cadeautjes meer voor haar. Jolien heeft wel cadeautjes gekregen. Na elke les kreeg ze één of meerdere rode roosjes van de leerlingen. Dit was heel lief en leuk en de kindjes waren ook bijzonder flink vandaag. Hopelijk volgt er nog een Women’s Day of iets dergelijks! Er is wel ook nog iets raars gebeurd. Plots kwam een leerkracht Jolien’s klas binnen met een kaartje en zei: “This is for you from class 54, don’t be surprised if there’s something in it.”. Het kaartje wordt opengedaan en er zat gewoon geld in (ongeveer 8 euro), in België mag je dat niet aannemen maar hier mag dit allemaal wel! Rare ervaring maar de leerkracht heeft me gelukkig snel uitgelegd dat dit hier wel vrij normaal is.
En toen kwam een varkentje met een lange snuit en het verhaaltje was uit!
(Jolien beleeft haar kindertijd weer volledig opnieuw door voortdurend verhaaltjes te moeten voorlezen, te tekenen en liedjes te moeten zingen!)
Tot de volgende!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten