Lesgeven in Vietnam is niet altijd even evident. Jolien is plots een juf in het lager en moet Engels geven aan kinderen die soms amper een woord verstaan. Het verhaal van de honderd en een dalmatiërs zal voor haar nooit meer hetzelfde zijn. (Voor alle duidelijkheid, dit verhaal zal ik MAAR een 20 tal keer voorgelezen hebben!) Lisa moet vooral speaking geven. Bij ons alletwee gebeurt het al wel eens dat we net voor de les begint ontdekken dat de les niet doorgaat, het voorbereide onderwerp al gegeven is, … . Improvisatie en flexibiliteit is een must! Na wat zoeken en de nodige misverstanden zijn we toch heelhuids door deze week gekomen. We hebben zelfs voor de eerste keer contact gehad met de universiteit! Na een maand wachten slaagde Ms Hien er eindelijk in ons het telefoonnummer door te sturen van Mr Binh! Dit bleek een zeer sympathieke vent die ons het uurrooster gaf van de lessen op de universiteit. Het ziet ernaar uit dat we een paar lessen Eglish Language Teaching en Listening zullen volgen. We zijn vrij om te kiezen wanneer en gaan dit dus doen na onze stage in de scholen. We hebben niet alleen contact gehad met de universiteit, we hebben ook een oplossing gevonden voor onze zorgstage! Als alles goed gaat zullen wij elke donderdagvoormiddag werken in een weeshuis. Heel veel informatie hebben we daar nog niet over maar Rosie, een Britse leerkracht van Jolien haar school, klonk zeer positief.
Na de zware werkweek was het tijd voor een uitstapje. Dit weekend gingen we naar Mui Ne, een populaire bestemming bij de Vietnamezen. Na heel lang zoeken beslisten we om een goedkope guesthouse te boeken. We hadden wel een masterplan om voor weinig geld (2 euro) in een fancy resort gebruik maken van het private beach en the swimming pool!! Na een vermoeiende busrit van zo maar eens 3 uur langer dan verwacht op een warme warme bus kwamen we vijdagavond aan in Mui Ne!
Onderweg kwamen we roze pringles tegen!! Onze kamer was een meevaller, heel mooi en met airco! De avondactiviteiten in Mui Ne vielen tegen. Het was net een spookstad met een vies visgeurtje! Wel hadden we de eerste resorts gespot en die waren op wandelafstand!Zaterdagochtend sliepen we uit, in Vietnam start karaoke al vroeg in de morgen, lees dus sliepen we tot half tien. Vervolgens staken we met slaperige oogjes de straat over en gingen we luxueus ontbijten in het Canary Beach Resort! Voor slechts vijf dollar hadden we een buffet voor ons, helemaal alleen, met watermeloen, ananas, pannenkoekjes, cake, taartjes, spek, eitjes, yoghurt,… . Ja we hebben ons laten gaan! We hadden ondertussen ook al het zwembad gespot en de keuze was gemaakt, de rest van de dag brachten we door in het Canary.
Er was niet alleen een ongelooflijk perfect zwembad, 5 meter verder stonden we op een strand, nog perfecter! Woorden kunnen het maar moeilijk beschrijven, vandaar de foto’s!
Dit is een plaatsje op de wereld waar je de rest van je leven kan blijven hangen, wij hadden slechts een dag en een half en maakten daar dan ook het beste van!
Na zonsondergang gingen we terug naar ons guesthouse en beslisten we om naar het centrum te gaan en daar een ander resort uit te kiezen voor het avondmaal. Een korte zoektocht naar geld bracht ons bij Sankara bar and restaurant! We wandelden binnen en dit was de hemel in zijn avond versie!
een prachtig verlicht zwembad, privé zitlounchhoekjes, uitzicht op de zee én lekker eten! We waren twee tevreden ladies, eentje was wel verbrand, rara wie.Zondag, vertrekdag. HCM was alweer aan het wachten maar de bus vertrok pas om half twee in de namiddag en dus staken we de straat over en brachten we onze nieuwe vriend Canary een laatste bezoekje! Nog wat hangen aan het zwembad, lunchen aan de zee en genieten van de perfecte locatie… Daarna was het tijd voor afscheid. Vol tranen in onze ogen, haha dat is een klein beetje overdreven, stapten we op de bus. Zes uur later kwamen we als twee gekookte en uitgeputte eitjes er weer af. Klaar voor een nieuwe werkweek!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten