En dan nu, werken!

Hier zijn we weer.

Het eerste weekend in Vietnam was er een van werken aan lesvoorbereidingen, dat moet hier ook gebeuren ja. Een les voorbereiden zonder veel materiaal en over een onduidelijk onderwerp, het is niet simpel. We zaten dan ook met veel vraagtekens. Gelukkig konden we s'avonds even ontspannen want we hadden tickets voor de waterpoppenshow! Een enorm leuk spektakel mét live-muziek! Echt een aanrader. Na het waterpoppentheater wandelden we naar huis, plots werden we gelokt door de meest hilarisch muziek en bijbehorende danspasjes.


Blijkbaar was er een 'tien om te zien' achtig event met ongelooflijk grappige dansmoves! Het hele gebeuren werd zelfs gefilmd, niet alleen door ons maar ook door een echte tv-zender! Zondag waren er verder lesvoorbereidingen en veel zoektochten, bijvoorbeeld een bal vinden in Ho Chi Minh City, het klinkt simpel maar is het helemaal niet. Owja winkels zijn hier open op zondag, enkel copycenters niet. Het moest lukken dat dat nu net hetgene was wat wij nodig hadden. Printen is op zondag jammer genoeg niet gelukt, dat moest dan maar gebeuren op maandagmorgen net voor de les.

De eerste lesgeefschooldag! We vertrokken allebei naar school met kriebels in de buik, niet goed wetende wat de dag zou brengen.
Bij Lisa begon het met om 7 uur 's morgens het zingen van het school anthem door alle leerlingen terwijl de vlag van Vietnam gehesen werd, speciaal. Verder verliep de dag zoals anders, leerkrachten die verbaasd opkijken als er plots een buitenlander in hun klas staat en leerlingen die vragen hoe oud ik ben en of ik al een vriendje heb :)!

Bij Jolien zagen de lessen er wat anders uit. De eerste les was al onmiddellijk aan de allerkleinsten, het eerste leerjaar. Het begon natuurlijk met een surprise, de leerkracht was niet aanwezig. Nu goed, uiteindelijk geen probleem, dan beginnen we maar aan zonder leerkracht. De lessen, die bestaan uit liedjes zingen, spelletjes spelen en nog meer van dat leuks, zijn beter meegevallen dan gedacht mits een paar onvoorziene omstandigheden zoals een kleermaker die plots in de klas binnenkomt om de geldzaken van de ao dai te regelen. De klassen zijn ook zoals bij Lisa bijzonder groot, de kindjes zijn kindjes en kindjes zijn luidruchtig dus dat is ook zeker van toepassing maar al bij al viel het heel goed mee want ze zijn heel lief en koddig ;). Je voelt je bovendien heel erg populair als je door school wandelt.

Na al dat zware werk kwam Jolien thuis met een superleuke verrassing! De ao dai's waren klaar!! We stonden allebei te popelen om ze te passen en natuurlijk om foto's te nemen. Nu zijn we helemaal klaar om de klassen te trotseren in onze schone outfit waar we toch wel trots op zijn!

Als laatste willen we nog vermelden dat we al op een oud getrouwd koppel beginnen te lijken met dezelfde gedachten op hetzelfde moment, gelukkig nog zonder het bekvechtgedeelte!