Picture time met Ms Loan.
donderdag 25 februari 2010
dinsdag 23 februari 2010
Mekong!
Hallo!! Hier is een update van de voorbije week, have fun.
Na onze reis naar Cambodia besloten we om eerst wat in Ho Chi Minh te blijven en de vrolijke Nieuwjaarssfeer op te snuiven. Opnieuw tegen iedereen happy newyear zeggen en beste wensen wensen en dat in februari, het is bijzonder! We waren niet alleen terug in HCM voor het Nieuwjaar, we hadden ook nog schoolwerk dat op ons lag te wachten. Lesvoorbereidingen maken, groeidossier in orde brengen en knutselen aan de Bachelorproef, bezigheid genoeg! Toch vonden we het al snel lastig om in de stad te blijven, alles was hier ook een volledige week gesloten, ja ook onze vaste supermarkt, zelfs ons kraampje waar we water kopen! Ter ontspanning waagden we ons aan een massage. Ik had nog ergens een folder liggen met wat prijzen in en 10 USD wilden we graag geven voor een full body massage van een volledig uur. Wij richting centrum, opzoek naar het Reyna Beauty Salon, en wat een drukte. De straten waren gesloten voor auto’s en overal maar echt overal zag je mensen foto’s nemen. We waren helemaal in Japannerkesland! Nieuwjaar is blijkbaar het moment om mooie(?) familiefoto’s te maken! Na wat zoeken, oja het adres op de folder bracht ons naar een winkel met handtassen, besloten we om dan maar rond te wandelen en eens een willekeurig massagesalon binnen te wandelen. Er zijn er hier veel maar blijkbaar toch wat duurder dan ons Reynaplan. Na een half uur ronddolen gingen we dan toch naar het adres van de folder en teduh, een minibordje met daarop Reyna hing voor de deur! We wandelen binnen en vroegen ‘Reyna?’. De man wijst naar boven en we kijken eens naar elkaar maar besluiten dan toch een kijkje te gaan nemen. Een paar trappen omhoog, door een lege kamer om dan uiteindelijk in een donkere kamer te komen met allemaal bedden van elkaar gescheiden door dunne gordijntjes. Tien min later liggen we met weinig kleren aan op een van die tafeltjes. Ik begon al spookbeelden te krijgen van verdovingen en orgaandiefstal, ook Jolien had schrik dat haar geld pootjes zou krijgen. Na heel wat gepor en gekraak (men noemt dat dan ontspanning) was het uur voorbij en waren we alletwee blij dat we goed en wel buiten kwamen. Daar gaan we zeker niet meer terug!!
Na een volledige dag van lesvoorbereidingen en werken in onze kleine kamer begonnen we al snel te dromen van de mooie stranden van het eiland Phu Quoc en dus trokken we naar de vele reisbureautjes. Na wat zoeken werd het al snel duidelijk, alles alles was volgeboekt! Ja we hadden wel gelezen dat het moeilijk is om tijdens Tet te reizen, alle Vietnamezen kruisen dan het land door, op vakantie of naar de familie maar we hadden niet verwacht dat echt elk vliegtuig, elke bus of boot volzet zouden zijn. Na een immens lang uur in ons vast reisbureau deden we water bij de wijn en besloten we om drie dagen naar de Mekongdelta te gaan. Een tour georganiseerd voor ons was de snelste en goedkoopste oplossing en dat was dan ook het plan! Vrijdag (19/02), vroeg in de morgen zaten we op de bus richting My Tho we zaten er niet alleen op nee, Oostenrijkers, veel Fransen, Vietnamezen en ja ook een Nederlands koppel waren mee. Dat Nederlands koppel zat daarenboven achter ons en al snel raakten we aan de praat! Jammer genoeg zijn we nooit zo slim geweest om die mensen hun namen te vragen en zullen we het in de rest van dit verhaal dus hebben over ‘het Nederlands koppel’. Na een uur of twee dwalen in dromenland kwamen we aan in My Tho. Onmiddellijk nam de gids, JJ, ons mee naar een plaatsje waar we fruit konden proeven en naar traditionele muziek luisteren. Een gitaar met 2 of 5 snaren, allemaal geen probleem. Daarna was het op naar de bootjes. Achteraf gezien een van de leukste momenten, varen door de coconut tree forest met een dwaas hoedje op ons hoofd. De volgende halte, een Coconut Candy farm en oh ja het was even lekker als het klinkt. Heerlijke snoepjes met allerlei smaken die wel ongelooflijk aan de tanden blijven plakken.
We proefden niet alleen van de kokosnootsnoepjes, er was ook honing gemengd met rijstwijn/thee en citroen. Opnieuw heel lekker! Plots liep JJ met een reuze python om zijn nek en was hij op zoek naar vrijwilligers die dat beest ook eens als sjaal wilden gebruiken.
Jolien zag dat wel zitten en stond plots met een python op haar schouders, haar mening: ‘Dat weegt nog veel’. De voormiddag was goed gevuld want daarna was het lunch gevolgd door een hanengevecht. Gelukkig was het maar voor te spelen en deden de hanen elkaar niet echt pijn! De rest van de dag was op de bus zitten met een speciale onderbreking, de ferry over de Mekong! 
Als je ooit eens met duizend brommers op een boot wil zitten, hier is the place to be! Ongelooflijk wat een kabaal en uitlaatgassen we daar te verwerken kregen.
Dag twee: Vroeg opstaan is onze nieuwe hobby, we love it!
Een floating market bezoeken maakt het vroege gebrul van de wekker goed en is echt ongelooflijk om te zien. Ananas smijten van de ene boot naar de andere, just doing some business. Hierna was het op naar de volgende fabriek, deze keer zagen we hoe noodles gemaakt worden van rijst, wat zijn we blij dat we dit ook weer weten. De namiddag was alweer veel in de bus zitten en bij ons staat dit gelijk voor slaap inhalen. Af en toe werden we wakker geschud door JJ om onder andere een
krokodillenboerderij te bezoeken, een berg op te klimmen en een tempel te bezoeken! De volgende nacht brachten we door in Chau Doc, een klein stadje waar de markt nogal wat geurtjes heeft en weinig restaurants te vinden zijn.
De laatste dag begon alweer vroeg, deze keer bezochten we een dorp van de Cham minority en vervolgens een floating fish farm. Een gat in de grond werd gebruikt om de vissen (die gevangen zitten onder het huis) eten te geven. Daar kan je maar beter niet invallen. De geur was ja nogal vissig, jammie! Dit was de laatste halte alvorens the return home. Zes uur later waren we terug thuis in HCM. Klaar voor de vele weken van les geven en volgen!
Groetjes!!
Na onze reis naar Cambodia besloten we om eerst wat in Ho Chi Minh te blijven en de vrolijke Nieuwjaarssfeer op te snuiven. Opnieuw tegen iedereen happy newyear zeggen en beste wensen wensen en dat in februari, het is bijzonder! We waren niet alleen terug in HCM voor het Nieuwjaar, we hadden ook nog schoolwerk dat op ons lag te wachten. Lesvoorbereidingen maken, groeidossier in orde brengen en knutselen aan de Bachelorproef, bezigheid genoeg! Toch vonden we het al snel lastig om in de stad te blijven, alles was hier ook een volledige week gesloten, ja ook onze vaste supermarkt, zelfs ons kraampje waar we water kopen! Ter ontspanning waagden we ons aan een massage. Ik had nog ergens een folder liggen met wat prijzen in en 10 USD wilden we graag geven voor een full body massage van een volledig uur. Wij richting centrum, opzoek naar het Reyna Beauty Salon, en wat een drukte. De straten waren gesloten voor auto’s en overal maar echt overal zag je mensen foto’s nemen. We waren helemaal in Japannerkesland! Nieuwjaar is blijkbaar het moment om mooie(?) familiefoto’s te maken! Na wat zoeken, oja het adres op de folder bracht ons naar een winkel met handtassen, besloten we om dan maar rond te wandelen en eens een willekeurig massagesalon binnen te wandelen. Er zijn er hier veel maar blijkbaar toch wat duurder dan ons Reynaplan. Na een half uur ronddolen gingen we dan toch naar het adres van de folder en teduh, een minibordje met daarop Reyna hing voor de deur! We wandelen binnen en vroegen ‘Reyna?’. De man wijst naar boven en we kijken eens naar elkaar maar besluiten dan toch een kijkje te gaan nemen. Een paar trappen omhoog, door een lege kamer om dan uiteindelijk in een donkere kamer te komen met allemaal bedden van elkaar gescheiden door dunne gordijntjes. Tien min later liggen we met weinig kleren aan op een van die tafeltjes. Ik begon al spookbeelden te krijgen van verdovingen en orgaandiefstal, ook Jolien had schrik dat haar geld pootjes zou krijgen. Na heel wat gepor en gekraak (men noemt dat dan ontspanning) was het uur voorbij en waren we alletwee blij dat we goed en wel buiten kwamen. Daar gaan we zeker niet meer terug!!
Na een volledige dag van lesvoorbereidingen en werken in onze kleine kamer begonnen we al snel te dromen van de mooie stranden van het eiland Phu Quoc en dus trokken we naar de vele reisbureautjes. Na wat zoeken werd het al snel duidelijk, alles alles was volgeboekt! Ja we hadden wel gelezen dat het moeilijk is om tijdens Tet te reizen, alle Vietnamezen kruisen dan het land door, op vakantie of naar de familie maar we hadden niet verwacht dat echt elk vliegtuig, elke bus of boot volzet zouden zijn. Na een immens lang uur in ons vast reisbureau deden we water bij de wijn en besloten we om drie dagen naar de Mekongdelta te gaan. Een tour georganiseerd voor ons was de snelste en goedkoopste oplossing en dat was dan ook het plan! Vrijdag (19/02), vroeg in de morgen zaten we op de bus richting My Tho we zaten er niet alleen op nee, Oostenrijkers, veel Fransen, Vietnamezen en ja ook een Nederlands koppel waren mee. Dat Nederlands koppel zat daarenboven achter ons en al snel raakten we aan de praat! Jammer genoeg zijn we nooit zo slim geweest om die mensen hun namen te vragen en zullen we het in de rest van dit verhaal dus hebben over ‘het Nederlands koppel’. Na een uur of twee dwalen in dromenland kwamen we aan in My Tho. Onmiddellijk nam de gids, JJ, ons mee naar een plaatsje waar we fruit konden proeven en naar traditionele muziek luisteren. Een gitaar met 2 of 5 snaren, allemaal geen probleem. Daarna was het op naar de bootjes. Achteraf gezien een van de leukste momenten, varen door de coconut tree forest met een dwaas hoedje op ons hoofd. De volgende halte, een Coconut Candy farm en oh ja het was even lekker als het klinkt. Heerlijke snoepjes met allerlei smaken die wel ongelooflijk aan de tanden blijven plakken.
We proefden niet alleen van de kokosnootsnoepjes, er was ook honing gemengd met rijstwijn/thee en citroen. Opnieuw heel lekker! Plots liep JJ met een reuze python om zijn nek en was hij op zoek naar vrijwilligers die dat beest ook eens als sjaal wilden gebruiken. 
Jolien zag dat wel zitten en stond plots met een python op haar schouders, haar mening: ‘Dat weegt nog veel’. De voormiddag was goed gevuld want daarna was het lunch gevolgd door een hanengevecht. Gelukkig was het maar voor te spelen en deden de hanen elkaar niet echt pijn! De rest van de dag was op de bus zitten met een speciale onderbreking, de ferry over de Mekong! 
Als je ooit eens met duizend brommers op een boot wil zitten, hier is the place to be! Ongelooflijk wat een kabaal en uitlaatgassen we daar te verwerken kregen. Dag twee: Vroeg opstaan is onze nieuwe hobby, we love it!
Een floating market bezoeken maakt het vroege gebrul van de wekker goed en is echt ongelooflijk om te zien. Ananas smijten van de ene boot naar de andere, just doing some business. Hierna was het op naar de volgende fabriek, deze keer zagen we hoe noodles gemaakt worden van rijst, wat zijn we blij dat we dit ook weer weten. De namiddag was alweer veel in de bus zitten en bij ons staat dit gelijk voor slaap inhalen. Af en toe werden we wakker geschud door JJ om onder andere een
krokodillenboerderij te bezoeken, een berg op te klimmen en een tempel te bezoeken! De volgende nacht brachten we door in Chau Doc, een klein stadje waar de markt nogal wat geurtjes heeft en weinig restaurants te vinden zijn.
De laatste dag begon alweer vroeg, deze keer bezochten we een dorp van de Cham minority en vervolgens een floating fish farm. Een gat in de grond werd gebruikt om de vissen (die gevangen zitten onder het huis) eten te geven. Daar kan je maar beter niet invallen. De geur was ja nogal vissig, jammie! Dit was de laatste halte alvorens the return home. Zes uur later waren we terug thuis in HCM. Klaar voor de vele weken van les geven en volgen!
Groetjes!!
dinsdag 16 februari 2010
maandag 15 februari 2010
zondag 14 februari 2010
Voor de volhouders, er is nog meer!
Een vijf-uur-durende busrit langs een ongelooflijk landschap vol paalwoningen of eerder paalhutjes bracht ons in Siem Reap. Onderweg zagen we waterbuffels in modderpoelen baden en leerden we heel wat reizigers kennen. Een Cambodjaan die een weekje naar de idyllische stranden van Sihanoukville getrokken was en terugkeerde naar huis en een Zweed die Russisch kon en op Jolien haar hoofd tikte om haar een of andere rare noot te laten proeven. Zijn naam bleek Ulf te zijn en hij had babbelwater gedronken, hij had er trouwens ook bij want hij bood ons pastis aan. We zijn ook uitgenodigd naar Zweden!! We zagen ook de meest viese dingen om te eten langs de wegrestaurants, gefrituurde spin en iets raar met schildpadden zijn enkele voorbeelden!
De aankomst in Siem Reap! Het bleek een kleine stad te zijn met de hoofdstraat in asfalt en zijstraten in stof en steengruis. We werden er opgewacht door een tuktukdriver (Rak) met een naambordje voor ene Sisa en Johen! Wat bleek, aha, dat waren wij!! Hij had een vriendelijk gezicht, zei ons direct dat ons hotel very nice was en we reden/sprongen over de weg vol putten en bobbels naar The Green Village Palace!
Een paradijsje met hangmatten, een zwembad, afdak gemaakt uit stro en vele, kleurrijke bloemen. Ook de kamer was een verademing, airco, een eigen bed, een ligbad en een eigen frigo. Rak had voorgesteld om ons naar Phnom Bakheng te brengen, een berg met op de top een tempel en een sunset view of Angkor Wat! We vonden dit een goed idee maar eerst een duik in het oh zo mooie zwembad en wat bleek, aan het zwembad zaten vier Belgen. Terwijl we moesten wachten op Rak vroegen we hen naar hun ervaringen en tips. Ze raadden ons aan om naar Kbal Spean te gaan en we zijn ze daar nu heel dankbaar voor!
Plots stond Rak daar om ons mee te nemen naar Phnom Bakheng. Dit was onze eerste kennismaking met het hele Angkor domein. Het water, de jungle en de oude tempels, deze plek heeft iets mysterieus, iets religieus! De wandeling naar de tempel was een hele tocht en eenmaal boven was er nog de tempel zelf die we moesten beklimmen. Duidelijk een tempel op godenmaat want de treden zijn toch net iets te stijl en hoog om comfortabel te zijn voor een mens. Op de top waren er duizenden Japanners met fototoestel aan het wachten op de zonsondergang. We zochten een plaatsje en genoten van de magische sfeer en het ongelooflijk uitzicht!
Eens terug bij Rak vroegen we hem naar een lekker en niet te duur restaurantje. Hij bracht ons naar Pubstreet, the place to be voor toeristen in Siem Reap!! We beslisten om voor een klein eetkraampje te gaan op de stoep en gingen voor een Khmer bbq! We kregen een persoonlijk bbq’tje en dit zag er duidelijk zeer leuk uit want plots nam iedereen hetzelfde! Het was dan ook zeer lekker! Een goed einde voor onze eerste dag in Siem Reap.
Dag twee: We hadden beslist om Angkor Wat nog wat te sparen en eerst de verdere tempels te bezoeken. Kbal Spean en Bantaey Srei stonden op het programma en dit wou zeggen dat we zeker een uur in de tuktuk gingen zitten. Na wat discussie over de prijs en moeilijk gedoe van Rak reden we door het Angkor domein, langs kleine dorpjes naar Kbal Spean. Een bergriviertje met in de oevers ‘carvings’ van Hindoe godheden zoals Vishnu en Shiva. Het bergriviertje was niet zomaar te bereiken, eerst volgende een prachtige wandeling langs een pad door de jungle van anderhalf uur. Klimmen over wortels van bomen en rotsblokken, het deed ons deugd eindelijk eens wat te kunnen genieten van de natuur en te bewegen. Eens boven kwamen we een riviertje tegen waar we natuurlijk direct onze voeten instaken, de verfrissing was meer dan welkom! Vervolgens liepen we langs een klein padje een beetje verloren om ons dan om te draaien en te merken dat we de carvings een half uur ervoor voorbij gelopen waren. Daar stonden we dan in het midden van de jungle! We haalden de ‘alleen planeet’ boven, het boek van de waarheid, en lazen dat het pad splitst. Dat hadden we natuurlijk al gemerkt! We beslisten dan maar mooi de slimme mensen met een gids wat te volgen en zo kwamen we dan toch de carvings tegen. Die waren heel mooi maar het hoogtepunt van Kbal Spean was voor ons toch wel de waterval!
Plots dook hij op achter een hoekje, een prachtige waterval waar je onder kan gaan staan!! Voorbereid als we waren hadden we natuurlijk geen bikini bij (zoals de mensen die op dat moment onder de waterval stonden), maar het was snel beslist, dit was te mooi om aan ons voorbij te laten gaan! Kleren uit en in ons ondergoed eronder! Het is nu niet dat we de weinige mensen die er waren ooit nog terug gingen zien hé! Volledig verfrist en met half natte kleren waren we klaar voor de afdaling!
Rak stond daar alweer te wachten op ons en we beslisten om samen met hem te eten in een van de vele hutjes op de parking! Tegen alle verwachtingen in was het ongelooflijk lekker, Rak wist de plaatsjes wel te kiezen! Hij vertelde over zijn dromen om ooit tourist guide te worden maar blijkbaar is dat niet zo simpel en gebeurt de toelatingsproef ook niet altijd even eerlijk. We hopen voor hem dat het hem lukt!
De volgende halte was Bantaey Srei, een duizend jaar oude hindoe tempel die zeker de moeite waard is om te bezoeken! We waren daar natuurlijk niet alleen en plots werd Jolien aangesproken door de busvriend Ulf! De wereld is klein! Na het tempelbezoek waren we bijna gekookt en dus helemaal klaar om terug te keren naar ons verfrissend zwembad! Een perfecte dag!
Gevolgd door een nog zottere avond. Het is in Siem Reap de mode om een fish massage te nemen.
Dit houdt in dat je voeten ‘gekuist’ worden door honderden kleine visjes, die het vuil en de dode huid opeten! Er bestaan weinig dingen op de wereld die dat gevoel kunnen evenaren qua raarheid denk ik! We hebben ons dan ook een kriek gelachen en het duurde meer dan tien min voor we echt heel onze voeten in het bad durfden steken. Blijkbaar zag het er allemaal zeer leuk uit want we kregen al snel gezelschap van een Amerikaan, Charly, uit Philadelphia. Hij was op wereldreis en had een ongelooflijk hilarische lach, zeer handig om de aandacht van de vissen te halen!
Woorden die de derde dag samenvatten zijn: sportief, enorm warm, wow zo mooi, leuk!,… . We waren de tuktuk wat beu en wilden meer zelf beslissen waar we stopten en wat we deden dus huurden we een fiets! We beslisten om de dichtere tempels van Ta Phrom, Ta Keo, Angkor Thom, … te bezoeken. Dicht is relatief want het was toch wel langer dan een uur fietsen in 30° naar Ta Phrom, de tempel in de jungle die bekend is uit, jawel, Tomb Raider!
In ware Lara Croft stijl verdwaalden we in de ruines van de tempel, klommen over wortels van bomen die overal in door en uit groeien. Dit was voor Lisa het hoogtepunt van Angkor! Na Ta Phrom gingen we langs Ta Keo naar Angkor Thom. Onderweg kwamen we aapjes tegen die hoopten op toeristen met fruit! In Angkor Thom was er het olifantenterras, Baphuon en natuurlijk Bayon. Die laatste was Jolien haar favoriete tempel omwille van de honderden gezichten gehakt in de torens. Ook hier kan je best niet al teveel last hebben van hoogtevrees of goed zoeken naar alternatieve manieren om de tempel te beklimmen. Hierna waren we uitgetempeld en fietsten we terug naar huis.
Dag drie was de laatste dag in Angkor en we hadden het beste gespaard voor laatst, ANGKOR WAT! Rustig uitslapen, genieten van het lekker ontbijt en dan om twaalf uur met de tuktuk naar Angkor. Een goede timing want we waren praktisch alleen in dit wereldwonder. Heel anders dan de andere tempels maar ongelooflijk mooi en groot. We zijn nog maar pas thuis maar willen nu al terug!!!! Na een paar uur waren we klaar om afscheid te nemen en gingen we terug naar het hotel. De rest van de dag hingen we in de hangmat met een boek of zaten we in het zwembad. Het was alweer donker voor we het door hadden en zo kwam ons Cambodjaans avontuur tot een einde!
De aankomst in Siem Reap! Het bleek een kleine stad te zijn met de hoofdstraat in asfalt en zijstraten in stof en steengruis. We werden er opgewacht door een tuktukdriver (Rak) met een naambordje voor ene Sisa en Johen! Wat bleek, aha, dat waren wij!! Hij had een vriendelijk gezicht, zei ons direct dat ons hotel very nice was en we reden/sprongen over de weg vol putten en bobbels naar The Green Village Palace!
Een paradijsje met hangmatten, een zwembad, afdak gemaakt uit stro en vele, kleurrijke bloemen. Ook de kamer was een verademing, airco, een eigen bed, een ligbad en een eigen frigo. Rak had voorgesteld om ons naar Phnom Bakheng te brengen, een berg met op de top een tempel en een sunset view of Angkor Wat! We vonden dit een goed idee maar eerst een duik in het oh zo mooie zwembad en wat bleek, aan het zwembad zaten vier Belgen. Terwijl we moesten wachten op Rak vroegen we hen naar hun ervaringen en tips. Ze raadden ons aan om naar Kbal Spean te gaan en we zijn ze daar nu heel dankbaar voor!
Plots stond Rak daar om ons mee te nemen naar Phnom Bakheng. Dit was onze eerste kennismaking met het hele Angkor domein. Het water, de jungle en de oude tempels, deze plek heeft iets mysterieus, iets religieus! De wandeling naar de tempel was een hele tocht en eenmaal boven was er nog de tempel zelf die we moesten beklimmen. Duidelijk een tempel op godenmaat want de treden zijn toch net iets te stijl en hoog om comfortabel te zijn voor een mens. Op de top waren er duizenden Japanners met fototoestel aan het wachten op de zonsondergang. We zochten een plaatsje en genoten van de magische sfeer en het ongelooflijk uitzicht!
Eens terug bij Rak vroegen we hem naar een lekker en niet te duur restaurantje. Hij bracht ons naar Pubstreet, the place to be voor toeristen in Siem Reap!! We beslisten om voor een klein eetkraampje te gaan op de stoep en gingen voor een Khmer bbq! We kregen een persoonlijk bbq’tje en dit zag er duidelijk zeer leuk uit want plots nam iedereen hetzelfde! Het was dan ook zeer lekker! Een goed einde voor onze eerste dag in Siem Reap.
Dag twee: We hadden beslist om Angkor Wat nog wat te sparen en eerst de verdere tempels te bezoeken. Kbal Spean en Bantaey Srei stonden op het programma en dit wou zeggen dat we zeker een uur in de tuktuk gingen zitten. Na wat discussie over de prijs en moeilijk gedoe van Rak reden we door het Angkor domein, langs kleine dorpjes naar Kbal Spean. Een bergriviertje met in de oevers ‘carvings’ van Hindoe godheden zoals Vishnu en Shiva. Het bergriviertje was niet zomaar te bereiken, eerst volgende een prachtige wandeling langs een pad door de jungle van anderhalf uur. Klimmen over wortels van bomen en rotsblokken, het deed ons deugd eindelijk eens wat te kunnen genieten van de natuur en te bewegen. Eens boven kwamen we een riviertje tegen waar we natuurlijk direct onze voeten instaken, de verfrissing was meer dan welkom! Vervolgens liepen we langs een klein padje een beetje verloren om ons dan om te draaien en te merken dat we de carvings een half uur ervoor voorbij gelopen waren. Daar stonden we dan in het midden van de jungle! We haalden de ‘alleen planeet’ boven, het boek van de waarheid, en lazen dat het pad splitst. Dat hadden we natuurlijk al gemerkt! We beslisten dan maar mooi de slimme mensen met een gids wat te volgen en zo kwamen we dan toch de carvings tegen. Die waren heel mooi maar het hoogtepunt van Kbal Spean was voor ons toch wel de waterval!
Plots dook hij op achter een hoekje, een prachtige waterval waar je onder kan gaan staan!! Voorbereid als we waren hadden we natuurlijk geen bikini bij (zoals de mensen die op dat moment onder de waterval stonden), maar het was snel beslist, dit was te mooi om aan ons voorbij te laten gaan! Kleren uit en in ons ondergoed eronder! Het is nu niet dat we de weinige mensen die er waren ooit nog terug gingen zien hé! Volledig verfrist en met half natte kleren waren we klaar voor de afdaling!
Rak stond daar alweer te wachten op ons en we beslisten om samen met hem te eten in een van de vele hutjes op de parking! Tegen alle verwachtingen in was het ongelooflijk lekker, Rak wist de plaatsjes wel te kiezen! Hij vertelde over zijn dromen om ooit tourist guide te worden maar blijkbaar is dat niet zo simpel en gebeurt de toelatingsproef ook niet altijd even eerlijk. We hopen voor hem dat het hem lukt!
De volgende halte was Bantaey Srei, een duizend jaar oude hindoe tempel die zeker de moeite waard is om te bezoeken! We waren daar natuurlijk niet alleen en plots werd Jolien aangesproken door de busvriend Ulf! De wereld is klein! Na het tempelbezoek waren we bijna gekookt en dus helemaal klaar om terug te keren naar ons verfrissend zwembad! Een perfecte dag!
Gevolgd door een nog zottere avond. Het is in Siem Reap de mode om een fish massage te nemen.
Dit houdt in dat je voeten ‘gekuist’ worden door honderden kleine visjes, die het vuil en de dode huid opeten! Er bestaan weinig dingen op de wereld die dat gevoel kunnen evenaren qua raarheid denk ik! We hebben ons dan ook een kriek gelachen en het duurde meer dan tien min voor we echt heel onze voeten in het bad durfden steken. Blijkbaar zag het er allemaal zeer leuk uit want we kregen al snel gezelschap van een Amerikaan, Charly, uit Philadelphia. Hij was op wereldreis en had een ongelooflijk hilarische lach, zeer handig om de aandacht van de vissen te halen!
Woorden die de derde dag samenvatten zijn: sportief, enorm warm, wow zo mooi, leuk!,… . We waren de tuktuk wat beu en wilden meer zelf beslissen waar we stopten en wat we deden dus huurden we een fiets! We beslisten om de dichtere tempels van Ta Phrom, Ta Keo, Angkor Thom, … te bezoeken. Dicht is relatief want het was toch wel langer dan een uur fietsen in 30° naar Ta Phrom, de tempel in de jungle die bekend is uit, jawel, Tomb Raider!
In ware Lara Croft stijl verdwaalden we in de ruines van de tempel, klommen over wortels van bomen die overal in door en uit groeien. Dit was voor Lisa het hoogtepunt van Angkor! Na Ta Phrom gingen we langs Ta Keo naar Angkor Thom. Onderweg kwamen we aapjes tegen die hoopten op toeristen met fruit! In Angkor Thom was er het olifantenterras, Baphuon en natuurlijk Bayon. Die laatste was Jolien haar favoriete tempel omwille van de honderden gezichten gehakt in de torens. Ook hier kan je best niet al teveel last hebben van hoogtevrees of goed zoeken naar alternatieve manieren om de tempel te beklimmen. Hierna waren we uitgetempeld en fietsten we terug naar huis.
Dag drie was de laatste dag in Angkor en we hadden het beste gespaard voor laatst, ANGKOR WAT! Rustig uitslapen, genieten van het lekker ontbijt en dan om twaalf uur met de tuktuk naar Angkor. Een goede timing want we waren praktisch alleen in dit wereldwonder. Heel anders dan de andere tempels maar ongelooflijk mooi en groot. We zijn nog maar pas thuis maar willen nu al terug!!!! Na een paar uur waren we klaar om afscheid te nemen en gingen we terug naar het hotel. De rest van de dag hingen we in de hangmat met een boek of zaten we in het zwembad. Het was alweer donker voor we het door hadden en zo kwam ons Cambodjaans avontuur tot een einde!
Hier zijn we weer!
Hier zijn we terug! Na een week vertoeven tussen de Cambodjanen zijn we terug in Ho Chi Minh City met heel wat avonturen en nog meer fantastische foto’s!
Maandag 8 februari vertrokken we, met de bus, richting Phnom Penh, hoofdstad van Cambodja! De busrit duurde 6 uur en zou ons voor de eerste keer uit de grote stad HCM (na een uur rijden met de bus waren we nog niet uit de stad!) brengen. We zaten er nog geen tien min op of kregen al ontbijtkoeken, sommige leken op cake en smaakten zeer lekker, andere roken naar vlees en zagen er vies uit! Nog geen tien min later kwamen ze onze visums ophalen, zonder een woord uitleg. We vreesden al voor ontvoeringen en dergelijke maar een paar uur later aan de grens bleek dat de busmaatschappij de visums voor Cambodja had geregeld en we konden zonder problemen binnen. Tijdens het wachten op de visums raakten we aan de praat met Geromy, een typische franse charmeur met gel in het haar en een witte broek die ook lesgeeft in HCM. Hilarisch! Nog drie uur later kwamen we aan in Phnom Penh.
Daar ontdekten we een nieuw vervoersmiddel met een hilarische naam: de tuk tuk! Hierin werden we naar onze guest house, Blue Dog genaamd, gebracht. Rond 15u30 waren we dus goed en wel gesettled en hadden we wel nog zin en energie om een beetje te gaan rondwandelen en zaken te gaan bezoeken. De tuk tuk bracht ons eerst en vooral naar Wat Phnom, een zeer mooie tempel op een bergtop. We beslisten om er eerst eens rond te wandelen alvorens de berg te beklimmen en dit bracht ons de verrassing van ons leven op, er waren aapjes!
We werden natuurlijk helemaal gek en begonnen als rasechte japanners foto’s en filmpjes te maken. Na een half uur aapjes-kijken draaiden we ons om en zagen we een olifant. Man man man ons geluk kon niet op. De tempel zelf op de bergtop was ook heel erg indrukwekkend. Het was een boeddhistische pagode maar deze was zo verschillend van de pagodes die we in Cholon bezocht hadden dat onze verwondering weer naar boven kwam. Na Wat Phnom waren we helemaal into pagode stemming en besloten we om nog één te bezoeken. We gingen met de tuk tuk richting Wat Ounalom. Hier waren geen toeristen te zien maar er waren wel 3 sympathieke monniken die de drang voelden om met ons te praten. Hun Engels was niet zo goed en we denken dat ze min of meer uitleg probeerden te geven maar meestal hadden we het gevoel dat ze een volledig andere taal aan het praten waren en waren wij gewoon vriendelijk aan het knikken en ‘yes yes’ aan het zeggen. We kunnen nu toch ten minste zeggen dat we met monniken gepraat hebben ook al was het niet echt een nuttig gesprek. Toen we wat verder wandelden in het complex kwamen we een klein vrouwtje tegen (die gelukkig al iets beter Engels kon) en die ons meenam in een klein tempeltje waar we alleen waren en voor één keer echt gebeden hebben voor Boeddha. We wisten niet zo goed wat te doen maar het was wel grappig en leuk om eens mee te maken.
Hierna zijn we nog iets gaan drinken en terug naar de guest house geweest. Een vriendin van Jolien, Tine, had een kamertje in de guest house geregeld waar zij zelf ook verblijft. Het was dan ook wel grappig om iemand van thuis tegen te komen aan de andere kant van de wereld. Wij zijn met ons drietjes gezellig gaan eten en toen we weer op de guest house waren ze boven drankspelletjes aan het spelen (Kok, een Cambodjaanse tuk tuk – driver die ook in dezelfde guest house sliep, had volgens ons zelf een drankpokerspel uitgevonden waar je in een mum van tijd zat van zou worden want de spelregels sloegen echt nergens op). We hebben dit spel dan ook niet lang gespeeld want de avond was nog jong. We zijn naar de riverside vertrokken (jaja we moesten vaak aan Eveline denken als we dat hoorden!), een bar met live music. Iemand die ook verbleef in de guest house trad daar op maar blijkbaar mag je daar ook gewoon als je zin hebt een liedje zingen.
Kok was in een zeer melige bui en wou de hele avond liedjesliedjes zingen. Bijgevolg heeft hij in the riverside een mooie versie vertolkt van ‘my heart will go on’ en ‘because of you’. Na een beetje pushen heeft Jolien zich ook aan het zingen gewaagd (One of Us – Joan Osborne). Nu iedereen in de dans- en zangstemming was kreeg de baas van de guest house, die natuurlijk ook mee was gaan feesten, het geniale idee om naar zijn favoriete plaats te gaan: de karaoke bar! Aangezien dit heel duur is wou eerst niemand meegaan tot hij zei dat hij het zou betalen. Iedereen in de tuk tuk, op de brommer of op de fiets en rechtstreeks naar de karaoke bar. Dit was echt een avontuur op zich. Je komt daar toe in een fancy privékamer met 3 vrouwen. 2 daarvan schenken voortdurend bier bij en de andere vrouw was precies een entertainment girl, dit was nogal bizar maar blijkbaar is er nogal wat prostitutie in het karaoke milieu en na dat gezien te hebben kon je ook niet meer zo verbaasd zijn hiervan. We hebben daar nog een feest gebouwd in de karaoke bar maar op een bepaald moment was het dan ook wel genoeg en zijn we huiswaarts gekeerd. De dag erna moest we op een redelijk uur opstaan om de volop de toerist te kunnen gaan uithangen.
Met een redelijk mottig gevoel maar gelukkig geen andere vervelende bijeffecten van de avond ervoor konden we aan onze dag beginnen. Na een heerlijk ontbijt stond er een tuk tuk voor de deur te wachten om ons te begeleiden tijdens onze tocht. Eerst en vooral zijn we naar the Royal Palace geweest.
Hiervan waren we beide echt enorm onder de indruk. Dit was onbeschrijfelijk mooi. Je kon blijven kijken en genieten van de kleuren en de architectuur van/in de gebouwen. Het hoogtepunt van the Royal Palace moest wel normaalgezien de zilveren pagode zijn maar hier hadden we wel veel meer van verwacht. Het tweede deel van de voormiddag hebben we gevuld door naar het Tuol Sleng museum te gaan. Dit is een school die tijdens de oorlog in Cambodja met de Khmer Rouge omgebouwd geweest is tot een gevangenis die veel weg heeft van de werkkampen tijdens de 2e wereldoorlog hier. Om in dezelfde sfeer te blijven zijn we dan ook in de namiddag naar the killing fields geweest, dit is een plaats waar enorm veel massagraven gevonden zijn. In het midden staat een monument waar ook nog effectief schedels en andere lichaamsdelen huizen van mensen die omgekomen zijn tijdens de oorlog. Het was wel vrij intensief allemaal maar wel de moeite om te bezoeken als je in Cambodja bent aangezien het zo een belangrijk deel is van hun geschiedenis. Deze oorlog is nog niet zo lang geleden en je merkt dat het land hier nog van aan het bekomen is. Na deze toch wel wat zwaardere maar interessante dag hadden we nood aan wat luchtigere activiteiten. We zijn dan met Tine naar de winkel gegaan om inkopen te doen voor op de bus naar Siem Reap de dag erna en konden het niet weerstaan om ook een DVD winkel binnen te stappen. Hier heeft Lisa een gelukzalig moment beleefd door een nieuwe serie van Girlmore girls te kopen. We hebben ons nog meer laten gaan en hebben een deel van een vrouwenreeks gekocht die Will and Grace mogelijks zouden kunnen vervangen als avondritueel, namelijk The OC. Na het shopmoment was het tijd om te gaan eten, hiervoor zijn we naar the lakeside geweest (een backpackers area in Phnom Penh). Hier kon je happy pizza kopen en er stond bij: for 1 dollar extra you get an extra happy pizza (met weed in met andere woorden), echt de max. Geen nood, hier hebben we mooi afgebleven want dit was toch iets te marginaal. Wanneer we daar ook iets gingen gaan drinken werden we alweer met happy obers geconfronteerd die ons vroeger of we weed rookten. Besluit: marginale buurt ‘the lakeside’. Bij deze raden we aan onze ouders aan om hier geen hotelletje of guest house te boeken tijdens jullie bezoek aan Phnom Penh.
Zo, dit was Phnom Penh, op naar Siem Reap en Angkor!
Maandag 8 februari vertrokken we, met de bus, richting Phnom Penh, hoofdstad van Cambodja! De busrit duurde 6 uur en zou ons voor de eerste keer uit de grote stad HCM (na een uur rijden met de bus waren we nog niet uit de stad!) brengen. We zaten er nog geen tien min op of kregen al ontbijtkoeken, sommige leken op cake en smaakten zeer lekker, andere roken naar vlees en zagen er vies uit! Nog geen tien min later kwamen ze onze visums ophalen, zonder een woord uitleg. We vreesden al voor ontvoeringen en dergelijke maar een paar uur later aan de grens bleek dat de busmaatschappij de visums voor Cambodja had geregeld en we konden zonder problemen binnen. Tijdens het wachten op de visums raakten we aan de praat met Geromy, een typische franse charmeur met gel in het haar en een witte broek die ook lesgeeft in HCM. Hilarisch! Nog drie uur later kwamen we aan in Phnom Penh.
Daar ontdekten we een nieuw vervoersmiddel met een hilarische naam: de tuk tuk! Hierin werden we naar onze guest house, Blue Dog genaamd, gebracht. Rond 15u30 waren we dus goed en wel gesettled en hadden we wel nog zin en energie om een beetje te gaan rondwandelen en zaken te gaan bezoeken. De tuk tuk bracht ons eerst en vooral naar Wat Phnom, een zeer mooie tempel op een bergtop. We beslisten om er eerst eens rond te wandelen alvorens de berg te beklimmen en dit bracht ons de verrassing van ons leven op, er waren aapjes!
We werden natuurlijk helemaal gek en begonnen als rasechte japanners foto’s en filmpjes te maken. Na een half uur aapjes-kijken draaiden we ons om en zagen we een olifant. Man man man ons geluk kon niet op. De tempel zelf op de bergtop was ook heel erg indrukwekkend. Het was een boeddhistische pagode maar deze was zo verschillend van de pagodes die we in Cholon bezocht hadden dat onze verwondering weer naar boven kwam. Na Wat Phnom waren we helemaal into pagode stemming en besloten we om nog één te bezoeken. We gingen met de tuk tuk richting Wat Ounalom. Hier waren geen toeristen te zien maar er waren wel 3 sympathieke monniken die de drang voelden om met ons te praten. Hun Engels was niet zo goed en we denken dat ze min of meer uitleg probeerden te geven maar meestal hadden we het gevoel dat ze een volledig andere taal aan het praten waren en waren wij gewoon vriendelijk aan het knikken en ‘yes yes’ aan het zeggen. We kunnen nu toch ten minste zeggen dat we met monniken gepraat hebben ook al was het niet echt een nuttig gesprek. Toen we wat verder wandelden in het complex kwamen we een klein vrouwtje tegen (die gelukkig al iets beter Engels kon) en die ons meenam in een klein tempeltje waar we alleen waren en voor één keer echt gebeden hebben voor Boeddha. We wisten niet zo goed wat te doen maar het was wel grappig en leuk om eens mee te maken.
Hierna zijn we nog iets gaan drinken en terug naar de guest house geweest. Een vriendin van Jolien, Tine, had een kamertje in de guest house geregeld waar zij zelf ook verblijft. Het was dan ook wel grappig om iemand van thuis tegen te komen aan de andere kant van de wereld. Wij zijn met ons drietjes gezellig gaan eten en toen we weer op de guest house waren ze boven drankspelletjes aan het spelen (Kok, een Cambodjaanse tuk tuk – driver die ook in dezelfde guest house sliep, had volgens ons zelf een drankpokerspel uitgevonden waar je in een mum van tijd zat van zou worden want de spelregels sloegen echt nergens op). We hebben dit spel dan ook niet lang gespeeld want de avond was nog jong. We zijn naar de riverside vertrokken (jaja we moesten vaak aan Eveline denken als we dat hoorden!), een bar met live music. Iemand die ook verbleef in de guest house trad daar op maar blijkbaar mag je daar ook gewoon als je zin hebt een liedje zingen.
Kok was in een zeer melige bui en wou de hele avond liedjesliedjes zingen. Bijgevolg heeft hij in the riverside een mooie versie vertolkt van ‘my heart will go on’ en ‘because of you’. Na een beetje pushen heeft Jolien zich ook aan het zingen gewaagd (One of Us – Joan Osborne). Nu iedereen in de dans- en zangstemming was kreeg de baas van de guest house, die natuurlijk ook mee was gaan feesten, het geniale idee om naar zijn favoriete plaats te gaan: de karaoke bar! Aangezien dit heel duur is wou eerst niemand meegaan tot hij zei dat hij het zou betalen. Iedereen in de tuk tuk, op de brommer of op de fiets en rechtstreeks naar de karaoke bar. Dit was echt een avontuur op zich. Je komt daar toe in een fancy privékamer met 3 vrouwen. 2 daarvan schenken voortdurend bier bij en de andere vrouw was precies een entertainment girl, dit was nogal bizar maar blijkbaar is er nogal wat prostitutie in het karaoke milieu en na dat gezien te hebben kon je ook niet meer zo verbaasd zijn hiervan. We hebben daar nog een feest gebouwd in de karaoke bar maar op een bepaald moment was het dan ook wel genoeg en zijn we huiswaarts gekeerd. De dag erna moest we op een redelijk uur opstaan om de volop de toerist te kunnen gaan uithangen.
Met een redelijk mottig gevoel maar gelukkig geen andere vervelende bijeffecten van de avond ervoor konden we aan onze dag beginnen. Na een heerlijk ontbijt stond er een tuk tuk voor de deur te wachten om ons te begeleiden tijdens onze tocht. Eerst en vooral zijn we naar the Royal Palace geweest.
Hiervan waren we beide echt enorm onder de indruk. Dit was onbeschrijfelijk mooi. Je kon blijven kijken en genieten van de kleuren en de architectuur van/in de gebouwen. Het hoogtepunt van the Royal Palace moest wel normaalgezien de zilveren pagode zijn maar hier hadden we wel veel meer van verwacht. Het tweede deel van de voormiddag hebben we gevuld door naar het Tuol Sleng museum te gaan. Dit is een school die tijdens de oorlog in Cambodja met de Khmer Rouge omgebouwd geweest is tot een gevangenis die veel weg heeft van de werkkampen tijdens de 2e wereldoorlog hier. Om in dezelfde sfeer te blijven zijn we dan ook in de namiddag naar the killing fields geweest, dit is een plaats waar enorm veel massagraven gevonden zijn. In het midden staat een monument waar ook nog effectief schedels en andere lichaamsdelen huizen van mensen die omgekomen zijn tijdens de oorlog. Het was wel vrij intensief allemaal maar wel de moeite om te bezoeken als je in Cambodja bent aangezien het zo een belangrijk deel is van hun geschiedenis. Deze oorlog is nog niet zo lang geleden en je merkt dat het land hier nog van aan het bekomen is. Na deze toch wel wat zwaardere maar interessante dag hadden we nood aan wat luchtigere activiteiten. We zijn dan met Tine naar de winkel gegaan om inkopen te doen voor op de bus naar Siem Reap de dag erna en konden het niet weerstaan om ook een DVD winkel binnen te stappen. Hier heeft Lisa een gelukzalig moment beleefd door een nieuwe serie van Girlmore girls te kopen. We hebben ons nog meer laten gaan en hebben een deel van een vrouwenreeks gekocht die Will and Grace mogelijks zouden kunnen vervangen als avondritueel, namelijk The OC. Na het shopmoment was het tijd om te gaan eten, hiervoor zijn we naar the lakeside geweest (een backpackers area in Phnom Penh). Hier kon je happy pizza kopen en er stond bij: for 1 dollar extra you get an extra happy pizza (met weed in met andere woorden), echt de max. Geen nood, hier hebben we mooi afgebleven want dit was toch iets te marginaal. Wanneer we daar ook iets gingen gaan drinken werden we alweer met happy obers geconfronteerd die ons vroeger of we weed rookten. Besluit: marginale buurt ‘the lakeside’. Bij deze raden we aan onze ouders aan om hier geen hotelletje of guest house te boeken tijdens jullie bezoek aan Phnom Penh.
Zo, dit was Phnom Penh, op naar Siem Reap en Angkor!
vrijdag 5 februari 2010
Vakantie!
Bij deze melden wij jullie allen het heuglijke nieuws dat wij nu 2 weken vakantie hebben, olé. Lang leve het Tet! Maandag vertrekken we naar Cambodja, wat toch wel het hoogtepunt van onze vakantie zal zijn, dus daar kijken we echt al heel erg naar uit. Voor de rest gaat we dit weekend wat kleine bezoekjes in Ho Chi Minh zelf doen, naar een teacher's party in Lisa haar school gaan, wat werken en onze valiezen maken!
Deze week was nogal een vrij bewogen week dus we vinden wel dat we wat vakantie verdienen. Vele uren lesgeven aan super grote klassen (40 à 50 kinderen/tieners) is toch wel intensief.
Vandaag hebben we dan ook de vakantie super goed ingezet:
Na de laatste 3 lessen van Jolien zijn we gezellig gaan ontbijten in de Highlands Coffee. Daar hebben we genoten van een watermelon ice blended en een heerlijk eitje met patatjes en wat groentjes.
Daarna moesten we nog even naar Lisa haar school om een boek te halen dat ze nodig heeft na de vakantie. Daar hebben we een heel sympathieke leerkracht van Lisa ontmoet die al onmiddellijk vrij familiair met haar omsprong want ze nam plots zomaar haar hand vast om zo even verder te wandelen. Jolien kon haar lach op dat moment even niet meer inhouden en ze heeft haar wijselijk omgedraaid om even te genieten van een ander uitzicht.
Na dit toch wel hilarische moment van de dag konden we vertrekken naaar Dam Sen! Deze keer is het ons wel gelukt om naar het waterpark te gaan en wat vonden we dat zalig! Het was eerst wel even zoeken om onze rugzak ergens kwijt te kunnen want we werden wat gediscrimineerd, de foreigners moeten dat op een andere plaats doen dan de Vietnamezen en dit was toch even zoeken. Om een beeld te schetsen van het park kunnen we zeggen dat het niks is in vergelijking met Aqualibi. Voor de snelheidsduivels onder ons is het echt een droom want de glijbanen zijn behoorlijk gek. Voor de rest heb je ook glijbanen waar je met 2 in een band van kan gaan, glijbanen op matjes, een golfbad, een glijbaan waarbij je op het einde in een soort trechter terecht komt en dan val je in een gat (echt hilarisch om Lisa eruit te zien vallen)...
Na de zalige namiddag in Dam Sen was het tijd om terug in de taxi te springen en naar een teacher's party te gaan op Jolien haar school. Kort omschreven was dit een eet- en karaokeavond. We zaten samen aan tafel met de Engelse leerkrachten. Er werd wel niet veel Engels gepraat maar gelukkig gaven ze af en toe wel wat meer uitleg bij de gerechten. Het was vrij lekker maar er waren toch wel enkele bizarre gerechten bij ook zoals koppen van vogels, koppen van vissen (jaja ogen inclusief) en een heel raar drankje op het einde (Swiss soup). Tijdens het eten begon the partytafel (de tafel met de mannelijke leerkrachten) al lustig te karaokeën. Na het eten vroeg 1 van de leerkrachten natuurlijk aan ons of we ook wilden zingen. We probeerden er met het goedkope excuus vanaf te komen dat er waarschijnlijk geen Engelse songs aanwezig waren maarja al snel werd er een boek vol Engelse liedjes in onze handen geduuwd. Éen van de mannelijke leerkrachten stelde voor om een duetje te doen "Hello". Jolien gaf toe aan de verleiding om te zingen en dit werd zeer goed onthaald bij de leerkrachten van de school. Iedereen was heel enthousiast en we mochten aan de partytafel gaan zitten. Daar kregen we al snel een pint bier in onze hand geduuwd en natuurlijk moest er nog gezongen worden. Het was uiteindelijk wel een heel leuke avond, hopelijk is de teacher's party morgen ook zo plezant.
Meer hebben we voorlopig niet te vertellen maar lang zal het niet duren voor er weer één of ander avontuur uit de bus komt gevallen!
Sleep tight!
Deze week was nogal een vrij bewogen week dus we vinden wel dat we wat vakantie verdienen. Vele uren lesgeven aan super grote klassen (40 à 50 kinderen/tieners) is toch wel intensief.
Vandaag hebben we dan ook de vakantie super goed ingezet:
Na de laatste 3 lessen van Jolien zijn we gezellig gaan ontbijten in de Highlands Coffee. Daar hebben we genoten van een watermelon ice blended en een heerlijk eitje met patatjes en wat groentjes.
Daarna moesten we nog even naar Lisa haar school om een boek te halen dat ze nodig heeft na de vakantie. Daar hebben we een heel sympathieke leerkracht van Lisa ontmoet die al onmiddellijk vrij familiair met haar omsprong want ze nam plots zomaar haar hand vast om zo even verder te wandelen. Jolien kon haar lach op dat moment even niet meer inhouden en ze heeft haar wijselijk omgedraaid om even te genieten van een ander uitzicht.
Na dit toch wel hilarische moment van de dag konden we vertrekken naaar Dam Sen! Deze keer is het ons wel gelukt om naar het waterpark te gaan en wat vonden we dat zalig! Het was eerst wel even zoeken om onze rugzak ergens kwijt te kunnen want we werden wat gediscrimineerd, de foreigners moeten dat op een andere plaats doen dan de Vietnamezen en dit was toch even zoeken. Om een beeld te schetsen van het park kunnen we zeggen dat het niks is in vergelijking met Aqualibi. Voor de snelheidsduivels onder ons is het echt een droom want de glijbanen zijn behoorlijk gek. Voor de rest heb je ook glijbanen waar je met 2 in een band van kan gaan, glijbanen op matjes, een golfbad, een glijbaan waarbij je op het einde in een soort trechter terecht komt en dan val je in een gat (echt hilarisch om Lisa eruit te zien vallen)...
Na de zalige namiddag in Dam Sen was het tijd om terug in de taxi te springen en naar een teacher's party te gaan op Jolien haar school. Kort omschreven was dit een eet- en karaokeavond. We zaten samen aan tafel met de Engelse leerkrachten. Er werd wel niet veel Engels gepraat maar gelukkig gaven ze af en toe wel wat meer uitleg bij de gerechten. Het was vrij lekker maar er waren toch wel enkele bizarre gerechten bij ook zoals koppen van vogels, koppen van vissen (jaja ogen inclusief) en een heel raar drankje op het einde (Swiss soup). Tijdens het eten begon the partytafel (de tafel met de mannelijke leerkrachten) al lustig te karaokeën. Na het eten vroeg 1 van de leerkrachten natuurlijk aan ons of we ook wilden zingen. We probeerden er met het goedkope excuus vanaf te komen dat er waarschijnlijk geen Engelse songs aanwezig waren maarja al snel werd er een boek vol Engelse liedjes in onze handen geduuwd. Éen van de mannelijke leerkrachten stelde voor om een duetje te doen "Hello". Jolien gaf toe aan de verleiding om te zingen en dit werd zeer goed onthaald bij de leerkrachten van de school. Iedereen was heel enthousiast en we mochten aan de partytafel gaan zitten. Daar kregen we al snel een pint bier in onze hand geduuwd en natuurlijk moest er nog gezongen worden. Het was uiteindelijk wel een heel leuke avond, hopelijk is de teacher's party morgen ook zo plezant.
Meer hebben we voorlopig niet te vertellen maar lang zal het niet duren voor er weer één of ander avontuur uit de bus komt gevallen!
Sleep tight!
woensdag 3 februari 2010
maandag 1 februari 2010
En dan nu, werken!
Hier zijn we weer.
Het eerste weekend in Vietnam was er een van werken aan lesvoorbereidingen, dat moet hier ook gebeuren ja. Een les voorbereiden zonder veel materiaal en over een onduidelijk onderwerp, het is niet simpel. We zaten dan ook met veel vraagtekens. Gelukkig konden we s'avonds even ontspannen want we hadden tickets voor de waterpoppenshow! Een enorm leuk spektakel mét live-muziek! Echt een aanrader. Na het waterpoppentheater wandelden we naar huis, plots werden we gelokt door de meest hilarisch muziek en bijbehorende danspasjes.
Blijkbaar was er een 'tien om te zien' achtig event met ongelooflijk grappige dansmoves! Het hele gebeuren werd zelfs gefilmd, niet alleen door ons maar ook door een echte tv-zender! Zondag waren er verder lesvoorbereidingen en veel zoektochten, bijvoorbeeld een bal vinden in Ho Chi Minh City, het klinkt simpel maar is het helemaal niet. Owja winkels zijn hier open op zondag, enkel copycenters niet. Het moest lukken dat dat nu net hetgene was wat wij nodig hadden. Printen is op zondag jammer genoeg niet gelukt, dat moest dan maar gebeuren op maandagmorgen net voor de les.
De eerste lesgeefschooldag! We vertrokken allebei naar school met kriebels in de buik, niet goed wetende wat de dag zou brengen.
Bij Lisa begon het met om 7 uur 's morgens het zingen van het school anthem door alle leerlingen terwijl de vlag van Vietnam gehesen werd, speciaal. Verder verliep de dag zoals anders, leerkrachten die verbaasd opkijken als er plots een buitenlander in hun klas staat en leerlingen die vragen hoe oud ik ben en of ik al een vriendje heb :)!
Bij Jolien zagen de lessen er wat anders uit. De eerste les was al onmiddellijk aan de allerkleinsten, het eerste leerjaar. Het begon natuurlijk met een surprise, de leerkracht was niet aanwezig. Nu goed, uiteindelijk geen probleem, dan beginnen we maar aan zonder leerkracht. De lessen, die bestaan uit liedjes zingen, spelletjes spelen en nog meer van dat leuks, zijn beter meegevallen dan gedacht mits een paar onvoorziene omstandigheden zoals een kleermaker die plots in de klas binnenkomt om de geldzaken van de ao dai te regelen. De klassen zijn ook zoals bij Lisa bijzonder groot, de kindjes zijn kindjes en kindjes zijn luidruchtig dus dat is ook zeker van toepassing maar al bij al viel het heel goed mee want ze zijn heel lief en koddig ;). Je voelt je bovendien heel erg populair als je door school wandelt.
Na al dat zware werk kwam Jolien thuis met een superleuke verrassing! De ao dai's waren klaar!! We stonden allebei te popelen om ze te passen en natuurlijk om foto's te nemen. Nu zijn we helemaal klaar om de klassen te trotseren in onze schone outfit waar we toch wel trots op zijn!
Als laatste willen we nog vermelden dat we al op een oud getrouwd koppel beginnen te lijken met dezelfde gedachten op hetzelfde moment, gelukkig nog zonder het bekvechtgedeelte!
Het eerste weekend in Vietnam was er een van werken aan lesvoorbereidingen, dat moet hier ook gebeuren ja. Een les voorbereiden zonder veel materiaal en over een onduidelijk onderwerp, het is niet simpel. We zaten dan ook met veel vraagtekens. Gelukkig konden we s'avonds even ontspannen want we hadden tickets voor de waterpoppenshow! Een enorm leuk spektakel mét live-muziek! Echt een aanrader. Na het waterpoppentheater wandelden we naar huis, plots werden we gelokt door de meest hilarisch muziek en bijbehorende danspasjes.
Blijkbaar was er een 'tien om te zien' achtig event met ongelooflijk grappige dansmoves! Het hele gebeuren werd zelfs gefilmd, niet alleen door ons maar ook door een echte tv-zender! Zondag waren er verder lesvoorbereidingen en veel zoektochten, bijvoorbeeld een bal vinden in Ho Chi Minh City, het klinkt simpel maar is het helemaal niet. Owja winkels zijn hier open op zondag, enkel copycenters niet. Het moest lukken dat dat nu net hetgene was wat wij nodig hadden. Printen is op zondag jammer genoeg niet gelukt, dat moest dan maar gebeuren op maandagmorgen net voor de les.
De eerste lesgeefschooldag! We vertrokken allebei naar school met kriebels in de buik, niet goed wetende wat de dag zou brengen.
Bij Lisa begon het met om 7 uur 's morgens het zingen van het school anthem door alle leerlingen terwijl de vlag van Vietnam gehesen werd, speciaal. Verder verliep de dag zoals anders, leerkrachten die verbaasd opkijken als er plots een buitenlander in hun klas staat en leerlingen die vragen hoe oud ik ben en of ik al een vriendje heb :)!
Bij Jolien zagen de lessen er wat anders uit. De eerste les was al onmiddellijk aan de allerkleinsten, het eerste leerjaar. Het begon natuurlijk met een surprise, de leerkracht was niet aanwezig. Nu goed, uiteindelijk geen probleem, dan beginnen we maar aan zonder leerkracht. De lessen, die bestaan uit liedjes zingen, spelletjes spelen en nog meer van dat leuks, zijn beter meegevallen dan gedacht mits een paar onvoorziene omstandigheden zoals een kleermaker die plots in de klas binnenkomt om de geldzaken van de ao dai te regelen. De klassen zijn ook zoals bij Lisa bijzonder groot, de kindjes zijn kindjes en kindjes zijn luidruchtig dus dat is ook zeker van toepassing maar al bij al viel het heel goed mee want ze zijn heel lief en koddig ;). Je voelt je bovendien heel erg populair als je door school wandelt.
Na al dat zware werk kwam Jolien thuis met een superleuke verrassing! De ao dai's waren klaar!! We stonden allebei te popelen om ze te passen en natuurlijk om foto's te nemen. Nu zijn we helemaal klaar om de klassen te trotseren in onze schone outfit waar we toch wel trots op zijn!
Als laatste willen we nog vermelden dat we al op een oud getrouwd koppel beginnen te lijken met dezelfde gedachten op hetzelfde moment, gelukkig nog zonder het bekvechtgedeelte!
Abonneren op:
Posts (Atom)
