Surprise!

Op dag 3 hadden we de intentie om eens rustig uit te slapen maar dat blijkt in Vietnam niet echt vanzelfsprekend te zijn want we werden wakker gebeld door Mevr. Hien. Ze belde ons om 9u30 wakker om ons uit te nodigen voor een international party die plaats nam om 11u30. In die 2 uren moesten we dus opstaan, onze valiezen terug inpakken, naar het gastgezin gaan en de locatie van de international party vinden. We wisten weer goed wat te doen. We vonden het allebei super spannend om naar ons gastgezin te gaan. Eenmaal aangekomen waren we wat in de war, het bleek een hotel te zijn. Wij kregen daar onmiddellijk een hele mooie kamer toegewezen maar we begrepen het nog steeds niet. We dachten echt dat we verkeerd waren want het is te mooi om waar te zijn. We hebben een grote kamer met airco, TV, een koelkast, een dubbel bed en een badkamer, echt niet normaal. We hebben vlug onze valiezen daar neergezet om naar de international party te gaan. Hiervoor hebben we voor de eerste keer een taxibrommer genomen, echt hilarisch. De international party was ook weer wat speciaals. De locatie was een super fancy restaurant en we mochten onmiddellijk aan de belangrijkste tafel plaatsnemen, de tafel van de directeur van universiteit. Hier hebben we dan eens ons beste Frans moeten bovenhalen want de directeur sprak beter en liever Frans dan Engels en aangezien wij van België zijn kunnen wij natuurlijk vloeiend Frans. Het was wel heel gezellig en heel lekker eten. We hebben daar ook de docente van de universiteit ontmoet waarbij wij les gaan volgen. Het is een Amerikaanse die op de universiteit van HCMC lessen zal geven rond American literature. Het is de bedoeling dat wij deze lessen ook zullen gaan meevolgen. Het zal wel een druk programma worden vanaf volgende week, lesgeven en les volgen. Na de party zijn we teruggegaan naar onze kamer en hadden we een settlemomentje (valiezen uitpakken, eventjes op het gemak kunnen zitten,... De rest van de dag hebben we het ook rustig aan gedaan en wat in de stad gaan wandelen, gaan eten enzovoort.
Dat rustig aan doen ging goed tot we naar huis wilden met de taxibrommer. Na eventjes zoeken botsten we op 2 chauffeurs die niet konden wachten om ons naar ons huis te brengen. We deden natuurlijk eerst een poging om een prijs af te spreken (40.000 dong voor allebei). Die twee bleken het leuk te vinden om een wedstrijdje te doen. We vlogen door de stad, over de stoep, door het rood licht om eerst te verdwalen, een rat de straat te zien oversteken en dan uiteindelijk thuis te komen. Vervolgens begon hét toeristenritueel, onderhandelen over de prijs! We hebben moeten toegeven maar hebben onze les geleerd! Home sweet home!

Na een korte nacht was Lisa klaar om aan de eerste schooldag te beginnen, hier volgt het verhaal:
Mijn wekker ging af om kwart voor zes, het leven in Vietnam begint nu eenmaal vroeg. Ik moest de eerste drie lesuren observeren in grade 8. Het eerste lesuur begint hier al om zeven uur, dan is het nog lekker koel (23°). Na een spannend afwachtmoment in de leraarskamer kon ik naar de eerste les. Een klas van 40 leerlingen, aircos die lawaai maken, deuren die openstaan, ... het is België niet besef ik plots! Het tweede lesuur was nog een groter avontuur! Na de eerste twintig minuten hoor ik mijn naam en plots stond ik vooraan in de klas met een micro in mijn hand. De leerlingen vuurden allerlei vragen op me af, Hoe oud ben je, heb je een emailadres, kan je zingen (uhm NEEN! :)), wat vind je van vietnam, ... . Voor ik het weet is het tweede lesuur om en gaan we naar de leraarskamer. Daar krijg ik een stoel aangewezen, niet aan de grote tafel maar een beetje verder, en al snel komt een andere westerling naast mij zitten. Chris, zo blijkt, is een Amerikaanse leraar die sinds het begin van dit schooljaar lesgeeft op Tran Dai Ngha! Voor ik het wist ging de bel en was het tijd voor het derde lesuur, hier was van observeren al helemaal geen sprake meer. Opnieuw stond ik voor een klas van 45 kinderen met een micro in de hand en de boodschap 'vertel iets over jezelf' 45 minuten lang! Improviseren was de opdracht! Al bij al is dit allemaal vlot verlopen en rond tien uur dertig was ik terug op onze kamer!

Dan onze plannen voor de namiddag! We hadden het superplan om naar het waterpark Dam Sen te gaan, een halfuurtje in de taxi zitten. Na een lange rit, zoektocht te voet naar de ingang bleek dat het park ALLE dagen open is maar op woensdag niet! Jeej! Gelukkig botsten we op een lokale supermarkt en konden we handdoeken en decoratie voor de kamer kopen. Onze tocht was toch niet voor niets maar wel vermoeiend! Een lekker kokossapje in de highlands coffee en een moment van internet leek ons dan ook de perfecte bezigheid! Zo werd het alweer donker in Ho Chi Minh City en was het tijd om een avondmaal te zoeken! We besloten om in de buurt van ons huis te blijven en gingen naar de bbq garden. Een lekker restaurantje waar je zelf alles moet bbq'en en draaien met stokjes, gelukkig kregen wij als enige westerlingen hulp! Een geslaagde avond! Slaapwel!