Het herenigingspaleis:
Typische trouwfoto's voor de kathedraal:
Het post kantoor:
Ben Thanh Market:
Arme kikkers bij een restaurantje:
zaterdag 10 april 2010
Sfeerbeelden!
Ho Chi Minh City!
Het herenigingspaleis:
Typische trouwfoto's voor de kathedraal:
Het post kantoor:
Ben Thanh Market:
Arme kikkers bij een restaurantje:
Het herenigingspaleis:
Typische trouwfoto's voor de kathedraal:
Het post kantoor:
Ben Thanh Market:
Arme kikkers bij een restaurantje:
Hoogstaand bezoek!
We zijn al een tijdje niet meer uit HCMC geweest en dat heeft zo zijn redenen! We kregen de voorbije weekends alletwee hoogstaand bezoek van de ouders en voor Jolien ook van tante Mie!
Eerst was het de beurt aan Jolien haar ouders. Het blije weerzien gebeurde op vrijdag 2 april! Een weekje later was het de beurt aan Lisa.
We hebben er alletwee enorm van genoten om onze kamer, onze straat, onze school, onze favoriete restaurantjes, ... met mensen van thuis te delen! We deden ook ons best om goede gidsen te zijn en gingen dus de stad verkennen. Wij hadden nagedacht en hadden de museums gespaard tot het bezoek, zo moesten we niet alles twee of zelfs drie keer doen! Wel zijn we een paar keer Pho gaan eten, dat worden wij nu eenmaal niet zo snel beu én dat moet je gewoon eten als je in Vietnam bent!
Wat hebben we zoal bezocht? Met Jolien haar ouders zijn we naar een cao dai tempel gaan kijken en hebben we de bekende cu chi tunnels bezocht. Een klein beetje veel toeristen, een gids die heeeeeel graag praat maar toch zeker de moeite!
De Cao Dai tempel tijdens de middag ceremonie.
De Cu Chi tunnels, niet gemaakt voor mensen met claustrofobie!! Deze werden gebruikt tijdens de Vietnamoorlog en zijn piepklein en heel donker!
Verder zijn we samen naar het War Remnants Museum geweest, the post office, de kathedraal Notre Dame,... . Ook stond er een bezoek aan de school op het programma wat uiteindelijk zeer leuk werd en Jolien mocht zelfs haar lesgeefkunsten even demonstreren!!
Met Lisa haar ouders was er wat minder tijd en zijn we naar de het hereningspaleis gegaan, tempels, de school, ... .
Ondertussen werd er ook afscheid genomen van de stagescholen. Bij Jolien gebeurde dit door een party met eten, foto's nemen en een knuffel van de principal. Bij Lisa gingen de ouders mee voor het laatste bezoek en was er ook een gesprekje en fotosessie met de principal!
Om te eindingen vertellen we nog over het feestje met Ms Nguyet, leekracht Engels op Lisa haar school. Haar vader was 23 jaar geleden overleden en daarom was het nu feest! We konden haar huis zien, het altaar voor haar vader (dat nam een hele kamer in), haar familie, ... . We mochten ook mee aan tafel en de mannen schoten zich in het bier!
Nu de ouders terug weg zijn brengen we onze avonden door met onze nieuwe vrienden: Jane, Koen, Margot, Vu Dung, ... ! We voelen ook het einde naderen en hebben daar helemaal nog geen zin in!
Eerst was het de beurt aan Jolien haar ouders. Het blije weerzien gebeurde op vrijdag 2 april! Een weekje later was het de beurt aan Lisa.
We hebben er alletwee enorm van genoten om onze kamer, onze straat, onze school, onze favoriete restaurantjes, ... met mensen van thuis te delen! We deden ook ons best om goede gidsen te zijn en gingen dus de stad verkennen. Wij hadden nagedacht en hadden de museums gespaard tot het bezoek, zo moesten we niet alles twee of zelfs drie keer doen! Wel zijn we een paar keer Pho gaan eten, dat worden wij nu eenmaal niet zo snel beu én dat moet je gewoon eten als je in Vietnam bent!
Wat hebben we zoal bezocht? Met Jolien haar ouders zijn we naar een cao dai tempel gaan kijken en hebben we de bekende cu chi tunnels bezocht. Een klein beetje veel toeristen, een gids die heeeeeel graag praat maar toch zeker de moeite!
De Cao Dai tempel tijdens de middag ceremonie.
De Cu Chi tunnels, niet gemaakt voor mensen met claustrofobie!! Deze werden gebruikt tijdens de Vietnamoorlog en zijn piepklein en heel donker!
Verder zijn we samen naar het War Remnants Museum geweest, the post office, de kathedraal Notre Dame,... . Ook stond er een bezoek aan de school op het programma wat uiteindelijk zeer leuk werd en Jolien mocht zelfs haar lesgeefkunsten even demonstreren!!
Met Lisa haar ouders was er wat minder tijd en zijn we naar de het hereningspaleis gegaan, tempels, de school, ... .
Ondertussen werd er ook afscheid genomen van de stagescholen. Bij Jolien gebeurde dit door een party met eten, foto's nemen en een knuffel van de principal. Bij Lisa gingen de ouders mee voor het laatste bezoek en was er ook een gesprekje en fotosessie met de principal!
Om te eindingen vertellen we nog over het feestje met Ms Nguyet, leekracht Engels op Lisa haar school. Haar vader was 23 jaar geleden overleden en daarom was het nu feest! We konden haar huis zien, het altaar voor haar vader (dat nam een hele kamer in), haar familie, ... . We mochten ook mee aan tafel en de mannen schoten zich in het bier!
Nu de ouders terug weg zijn brengen we onze avonden door met onze nieuwe vrienden: Jane, Koen, Margot, Vu Dung, ... ! We voelen ook het einde naderen en hebben daar helemaal nog geen zin in!
Back to school!
Jaja na de stage op onze scholen kwam er iets nieuw! We werden al snel verwacht op de university of pedagogy (spreek dat maar eens uit!) oftewel Dai Hoc Su Pham.
Wat doen we daar zoal? Wel we volgen vooral zelf les en zo af en toe worden we(verrassing!) voor de klas gezwierd! Meestal moeten we dan praten over België, de ervaringen in Vietnam en onze stagescholen, ... . Goede Belgen als wij zijn maken we zeker geen fouten die onze premier ook niet zou maken! De leerlingen zijn in de meeste klassen zeer relax en praten graag met ons, wij voelen ons dan ook zeer welkom!
We beseffen nu ook dat het al zeer lang geleden is dat we zelf nog eens op de schoolbanken gezeten hebben. Als je les geeft gaat de tijd toch wel sneller voorbij! Aan de andere kant is het niet moeten voorbereiden van lessen een hele verademing. Wel moeten we ons voorbereiden op de les en dus lezen wij short stories, essays, poems, ... voor de les van Dr. Ilene (American Literature). De les van de week die oh ja om 6.30 in de ochtend begint, dat is echt niet om mee te lachen.
Veel spannende dingen vallen er verder niet te vertellen over de universiteit behalve dat het er zeer warm kan zijn en dat Ms. Hien heel vriendelijk is! We doen hier nog een weekje rustig voort, genieten jullie maar van de paasvakantie!!
Vele groetjes, knuffels en bezekes voor al de vrienden en familie die wij hier toch wel zeer hard missen!
Wat doen we daar zoal? Wel we volgen vooral zelf les en zo af en toe worden we(verrassing!) voor de klas gezwierd! Meestal moeten we dan praten over België, de ervaringen in Vietnam en onze stagescholen, ... . Goede Belgen als wij zijn maken we zeker geen fouten die onze premier ook niet zou maken! De leerlingen zijn in de meeste klassen zeer relax en praten graag met ons, wij voelen ons dan ook zeer welkom!
We beseffen nu ook dat het al zeer lang geleden is dat we zelf nog eens op de schoolbanken gezeten hebben. Als je les geeft gaat de tijd toch wel sneller voorbij! Aan de andere kant is het niet moeten voorbereiden van lessen een hele verademing. Wel moeten we ons voorbereiden op de les en dus lezen wij short stories, essays, poems, ... voor de les van Dr. Ilene (American Literature). De les van de week die oh ja om 6.30 in de ochtend begint, dat is echt niet om mee te lachen.
Veel spannende dingen vallen er verder niet te vertellen over de universiteit behalve dat het er zeer warm kan zijn en dat Ms. Hien heel vriendelijk is! We doen hier nog een weekje rustig voort, genieten jullie maar van de paasvakantie!!
Vele groetjes, knuffels en bezekes voor al de vrienden en familie die wij hier toch wel zeer hard missen!
vrijdag 2 april 2010
Go Vap Orphanage!
Een keer per week gaan wij vier uur voor de baby'tjes en peutertjes zorgen in het weeshuis. Flesjes geven, op buikjes wrijven, spuug opvangen, spelen, en broebeltaal praten, targetlanguage check!
Wie kan daar nu aan weerstaan?
De vele wiegjes op een rij!
Jaja het moederinstinct fzo zeker?!
Na de babykamer gaan we naar de peuters en spelen we een beetje. We gaan ook af en toe naar de gehandicapte kindjes en doen ons best om ook met hun leuke momenten te hebben!
Wie kan daar nu aan weerstaan?
De vele wiegjes op een rij!
Jaja het moederinstinct fzo zeker?!
Na de babykamer gaan we naar de peuters en spelen we een beetje. We gaan ook af en toe naar de gehandicapte kindjes en doen ons best om ook met hun leuke momenten te hebben!
Drukke tijden
Eerst en vooral willen we ons aan de trouwe fans excuseren voor het lange wachten!
Het was de laatste tijd heel erg druk doordat het lesgeven in de stageschool op z'n einde liep...
Ik breng jullie terug op de hoogte van onze avonturen van de voorbije 2 weken!
Weekendje Hue:
Dag 1:
Zalige groep monniken die een fotoshoot aan het doen waren in de graftombe van Minh Mang.
Dit komt niet uit een boekje!
Jolien, Lisa en de motorbike van de dag!
Spontaan etentje bij een local thuis... (thee en noedelsoep natuurlijk!)
Dag 2:
Na een lange nacht en natuurlijk met veel kaboel ’s morgens van de mensen van de hostel werden we mottig wakker. Blijkbaar hebben de mensen die hier een guest house openhouden dat echt niet goed door dat er mensen ’s morgens slapen en dat je door flinterdunne muren heel goed kan horen, vooral als mensen constant roepen naar elkaar … Heel tof … Maar goed, een heerlijke pinapple pancake met chocolade of honing bracht ons er al snel terug bovenop. Toen we terug aan onze guest house kwamen stonden onze motorbike drivers van de dag al klaar om te vertrekken.
Onze eerste stop was meteen de verste (ongeveer 50 km verder), namelijk Elephant spring. Er zijn daar helaas geen olifanten te zien maar wel meertjes, watervallen, prachtig zuiver water, een berglandschap om u tegen te zeggen, veel stenen, kort samengevat gewoon een plaatje. Oordeel zelf. Na een lange tocht naar boven via de stenen (dat was echt redelijk gevaarlijk want sommige stenen waren los of gladdig, dusja avontuur alom) kwamen we bezweet toe aan het wondermooie meertje waar we een tweetal uurtjes gingen vertoeven.
Na een plons in het water, een rustmomentje en een fotomomentje was het tijd om terug naar onze brommer te keren. De motorbike guys waren rustig op ons aan het wachten om opnieuw te vertrekken. Daarna hebben we weer een lang maar zeer mooi tochtje gedaan langs rijstvelden, meren, bergen en waterbuffels om dan eindelijk eens effectief door de bergen te rijden via de Hai Van Pass. Deze route staat bekend om de mooie uitzichten die je te zien krijgt en mooi was het zeker…
Laatste stop van de dag: de marmerbergen in Danang. Hier konden we marmeren kunstwerken, pagodes en grotten bezoeken op een berg. Toen we de vorige keer in Danang waren hadden we al langs de bergen gepasseerd en toen vonden we het heel jammer dat we geen tijd hadden om deze te bezoeken. Bij deze hebben we dit goedgemaakt! Het was lastig om naar boven te klimmen maar het was zeker en vast de moeite waard om eventjes af te zien.
Hierna was het hierna weer tijd om naar huis te gaan maar we kunnen toch weer spreken van een uiterst geslaagd weekend!
Enkele wist-je-datjes over andere gebeurtenissen van de voorbije 2 weken!
Wist je dat ...
- er een nieuwe Belg geland is in het land: Margot van Limburg! De Limburgers zijn in de meerderhei, o nee!
- we met Jane en Koen naar een pretpark en waterpretpark geweest zijn: typisch Vietnamees versierd met draken en andere opvallende verschijningen!
- Lisa enorm goed kan verschieten en hierdoor Jolien de stuipen op het lijf jaagt.
- we absoluut niet tegen thrillers kunnen (mede door de bovengenoemde reden)
- we een knappe Vietnamees ontmoet hebben met de zalige naam "Vu Dung"
- we hier al enkele decadente etentjes achter de rug hebben
- we hier al 2 weken aan een stuk afscheid aan het nemen zijn van onze school
- er 2 leerlingen viool gespeeld hebben voor Lisa en "my heart will go on" gezongen hebben... er was bijna een blitmomentje!
- Jolien voortdurend handtekeningen moet uitdelen in haar school en vriendenboekjes moet invullen
- de leerlingen volledig crazy werden toen Jolien tegen de leerlingen zei "co yeu em", wat betekent "de leerkracht ziet jullie graag"
- we hier voortdurend gevraagd worden om nog terug te komen
- het gelukt brengt om dikke witte mensen aan te raken
- Brommers heel heel heel heel leuk zijn! D
- de les op de universiteit om 6u30 begint... vreselijk...
- het hier zelden maar toch regent
- Jolien haar ouders vanavond in Ho Chi Minh zijn!
- WE GEDAAN HEBBEN MET LESGEVEN!! Olé!
Bij deze hebben jullie toch weer een update van alles wat we hier meemaken!
Nog één maandje te gaan en het lijkt al of het op het einde aan het lopen is!
Veel liefs
Jolien en Lisa
Het was de laatste tijd heel erg druk doordat het lesgeven in de stageschool op z'n einde liep...
Ik breng jullie terug op de hoogte van onze avonturen van de voorbije 2 weken!
Weekendje Hue:
Dag 1:
Zalige groep monniken die een fotoshoot aan het doen waren in de graftombe van Minh Mang.
Dit komt niet uit een boekje!
Jolien, Lisa en de motorbike van de dag!
Spontaan etentje bij een local thuis... (thee en noedelsoep natuurlijk!)
Dag 2:
Na een lange nacht en natuurlijk met veel kaboel ’s morgens van de mensen van de hostel werden we mottig wakker. Blijkbaar hebben de mensen die hier een guest house openhouden dat echt niet goed door dat er mensen ’s morgens slapen en dat je door flinterdunne muren heel goed kan horen, vooral als mensen constant roepen naar elkaar … Heel tof … Maar goed, een heerlijke pinapple pancake met chocolade of honing bracht ons er al snel terug bovenop. Toen we terug aan onze guest house kwamen stonden onze motorbike drivers van de dag al klaar om te vertrekken.
Onze eerste stop was meteen de verste (ongeveer 50 km verder), namelijk Elephant spring. Er zijn daar helaas geen olifanten te zien maar wel meertjes, watervallen, prachtig zuiver water, een berglandschap om u tegen te zeggen, veel stenen, kort samengevat gewoon een plaatje. Oordeel zelf. Na een lange tocht naar boven via de stenen (dat was echt redelijk gevaarlijk want sommige stenen waren los of gladdig, dusja avontuur alom) kwamen we bezweet toe aan het wondermooie meertje waar we een tweetal uurtjes gingen vertoeven.
Na een plons in het water, een rustmomentje en een fotomomentje was het tijd om terug naar onze brommer te keren. De motorbike guys waren rustig op ons aan het wachten om opnieuw te vertrekken. Daarna hebben we weer een lang maar zeer mooi tochtje gedaan langs rijstvelden, meren, bergen en waterbuffels om dan eindelijk eens effectief door de bergen te rijden via de Hai Van Pass. Deze route staat bekend om de mooie uitzichten die je te zien krijgt en mooi was het zeker…
Laatste stop van de dag: de marmerbergen in Danang. Hier konden we marmeren kunstwerken, pagodes en grotten bezoeken op een berg. Toen we de vorige keer in Danang waren hadden we al langs de bergen gepasseerd en toen vonden we het heel jammer dat we geen tijd hadden om deze te bezoeken. Bij deze hebben we dit goedgemaakt! Het was lastig om naar boven te klimmen maar het was zeker en vast de moeite waard om eventjes af te zien.
Hierna was het hierna weer tijd om naar huis te gaan maar we kunnen toch weer spreken van een uiterst geslaagd weekend!
Enkele wist-je-datjes over andere gebeurtenissen van de voorbije 2 weken!
Wist je dat ...
- er een nieuwe Belg geland is in het land: Margot van Limburg! De Limburgers zijn in de meerderhei, o nee!
- we met Jane en Koen naar een pretpark en waterpretpark geweest zijn: typisch Vietnamees versierd met draken en andere opvallende verschijningen!
- Lisa enorm goed kan verschieten en hierdoor Jolien de stuipen op het lijf jaagt.
- we absoluut niet tegen thrillers kunnen (mede door de bovengenoemde reden)
- we een knappe Vietnamees ontmoet hebben met de zalige naam "Vu Dung"
- we hier al enkele decadente etentjes achter de rug hebben
- we hier al 2 weken aan een stuk afscheid aan het nemen zijn van onze school
- er 2 leerlingen viool gespeeld hebben voor Lisa en "my heart will go on" gezongen hebben... er was bijna een blitmomentje!
- Jolien voortdurend handtekeningen moet uitdelen in haar school en vriendenboekjes moet invullen
- de leerlingen volledig crazy werden toen Jolien tegen de leerlingen zei "co yeu em", wat betekent "de leerkracht ziet jullie graag"
- we hier voortdurend gevraagd worden om nog terug te komen
- het gelukt brengt om dikke witte mensen aan te raken
- Brommers heel heel heel heel leuk zijn! D
- de les op de universiteit om 6u30 begint... vreselijk...
- het hier zelden maar toch regent
- Jolien haar ouders vanavond in Ho Chi Minh zijn!
- WE GEDAAN HEBBEN MET LESGEVEN!! Olé!
Bij deze hebben jullie toch weer een update van alles wat we hier meemaken!
Nog één maandje te gaan en het lijkt al of het op het einde aan het lopen is!
Veel liefs
Jolien en Lisa
maandag 15 maart 2010
Bewegende sfeerbeelden!
Zang en dans wedstrijd waarbij Jolien haar school het opnam tegen andere scholen. Je kan maar moeilijk naast de rode elementen kijken.
De kindjes deden het wel supergoed!! We hebben jammer genoeg geen idee of ze gewonnen zijn of niet :).
When in Vietnam do ...
Na alweer een zware lesgeefweek vol verrassingen (vandaag geen les, de kindjes gaan op uitstap) was het tijd voor een uitstap. Om wat tijd en geld te besparen en omdat we pas zaterdag konden vertrekken beslisten we om naar Vung Tau te gaan. Een strand waar vooral Vietnemezen naartoe gaan!
Alvorens aan zaterdag te beginnen, kort vrijdagavond! Jolien haar school deed mee aan een dans/zing wedstrijd tegen andere scholen! Dat wilden wij niet missen en dus gingen we in ware chearleader style supporteren.
De kindjes hadden er zin in!
De man in de ao dai!!
Zaterdagochtend begon met een lekker ontbijt in Ho chi Minh want de ferry vertrok pas om 12 uur! Over die ferry gesproken, dat was een soort sardienendoosje met gelukkig een paar kleine ruitjes in dat over het water vloog! Niet zo aangenaam voor de maag, Jolien en ik hadden daar zo geen last van maar het kindje naast ons duidelijk wel! De laatste tien min van de tocht heeft hij dan ook zijn hele maaginhoud publiek gemaakt! Het kind kan er natuurlijk niets aan doen maar aangenaam is anders!!
Een aangekomen in Vung Tau begon de zoektocht naar een hotel, niet zo simpel onder de volle middagzon! Na een tijdje kwam een man op een brommer ons tegemoet en na wat zagen kon hij ons overtuigen met hem mee te gaan! Uiteindelijk kwamen we zo bij een behoorlijk ok hotel met tv en airco! We zwierden onze zak op het bed, sprongen in onze bikini en waren weg! WE hadden al een mooi resort gespot, prachtig gelegen aan de zee en leuke oostere torentjes! Weinig geld later lagen we aan een zwembad en hadden we zicht op zee!
Na een rustmoment werd het al snel avond en kregen onze buikjes honger! Het leek ons een makkelijk plan om in dat resort te eten en dus schoven we enkele meters op!
Zoals je ziet, we zaten daar heel goed! Er zaten trouwens vooral Vietnamezen in dit hotel, zelfs in heel Vunt Tau. We werden dan ook constant nagekeken met open mond en aangesproken! Zo fietste er een koppel voorbij op een tandem, het meisje vanachter ziet ons, gaapt eventjes, klopt op de schouder van de jongen vooraan, die kijkt om, blijft ons aangapen, en zo fietsten ze verder! We hadden ook een primeur!! Zo bij het water was er veel wind en voor de eerste keer in anderhalve maand hadden we het fris zelfs bijna koud!! We genoten ervan en wandelden langs de vele bbq marktjes (verse soms levende vis naar keuze en ter plaatste op de bbq gezwierd) naar huis!
Dankzij HBO, de beste zender ooit, konden we nog genieten van yes man en dan was het bedtijd!
Dag twee, en we vonden het strand voor de lokale bevolking! Veel eten, drinken, open monden en loerende ogen in onze richting.
Na het strand moesten we ons ticket gaan reserveren om terug naar HCM te keren. Dat viel een beetje tegen want de enige ferry waar nog plaats op was, was die om 1 uur. We hadden dus maar enkele uren meer om te genieten van ons klein paradijs! Dit was niet erg genoeg, we werden ook de hele tijd lastig gevallen door een verkoper van tickets en vanalles. Het werd zelfs zo erg dat hij, jawel, met Lisa wou vechten!! Na heel wat gedoe en enkele griezelige momenten konden we veilig in een taxi stappen. Dit was de eerste onbeleefde en stomme Vietnamees!!
Gelukkig was het uizicht al snel zo mooi dat we dit snel konden vergeten! Ons laatste Vung Taus maal maakte het weekend compleet, ik begin alweer te watertanden als ik eraan terug denk!
Om drie uur waren we terug in HCM en maar goed ook, wat meer tijd voor schoolwerk is altijd welkom! Alweer een geslaagd, lokaal weekend!
Alvorens aan zaterdag te beginnen, kort vrijdagavond! Jolien haar school deed mee aan een dans/zing wedstrijd tegen andere scholen! Dat wilden wij niet missen en dus gingen we in ware chearleader style supporteren.
De kindjes hadden er zin in!
De man in de ao dai!!
Zaterdagochtend begon met een lekker ontbijt in Ho chi Minh want de ferry vertrok pas om 12 uur! Over die ferry gesproken, dat was een soort sardienendoosje met gelukkig een paar kleine ruitjes in dat over het water vloog! Niet zo aangenaam voor de maag, Jolien en ik hadden daar zo geen last van maar het kindje naast ons duidelijk wel! De laatste tien min van de tocht heeft hij dan ook zijn hele maaginhoud publiek gemaakt! Het kind kan er natuurlijk niets aan doen maar aangenaam is anders!!
Een aangekomen in Vung Tau begon de zoektocht naar een hotel, niet zo simpel onder de volle middagzon! Na een tijdje kwam een man op een brommer ons tegemoet en na wat zagen kon hij ons overtuigen met hem mee te gaan! Uiteindelijk kwamen we zo bij een behoorlijk ok hotel met tv en airco! We zwierden onze zak op het bed, sprongen in onze bikini en waren weg! WE hadden al een mooi resort gespot, prachtig gelegen aan de zee en leuke oostere torentjes! Weinig geld later lagen we aan een zwembad en hadden we zicht op zee!
Na een rustmoment werd het al snel avond en kregen onze buikjes honger! Het leek ons een makkelijk plan om in dat resort te eten en dus schoven we enkele meters op!
Zoals je ziet, we zaten daar heel goed! Er zaten trouwens vooral Vietnamezen in dit hotel, zelfs in heel Vunt Tau. We werden dan ook constant nagekeken met open mond en aangesproken! Zo fietste er een koppel voorbij op een tandem, het meisje vanachter ziet ons, gaapt eventjes, klopt op de schouder van de jongen vooraan, die kijkt om, blijft ons aangapen, en zo fietsten ze verder! We hadden ook een primeur!! Zo bij het water was er veel wind en voor de eerste keer in anderhalve maand hadden we het fris zelfs bijna koud!! We genoten ervan en wandelden langs de vele bbq marktjes (verse soms levende vis naar keuze en ter plaatste op de bbq gezwierd) naar huis!
Dankzij HBO, de beste zender ooit, konden we nog genieten van yes man en dan was het bedtijd!
Dag twee, en we vonden het strand voor de lokale bevolking! Veel eten, drinken, open monden en loerende ogen in onze richting.
Na het strand moesten we ons ticket gaan reserveren om terug naar HCM te keren. Dat viel een beetje tegen want de enige ferry waar nog plaats op was, was die om 1 uur. We hadden dus maar enkele uren meer om te genieten van ons klein paradijs! Dit was niet erg genoeg, we werden ook de hele tijd lastig gevallen door een verkoper van tickets en vanalles. Het werd zelfs zo erg dat hij, jawel, met Lisa wou vechten!! Na heel wat gedoe en enkele griezelige momenten konden we veilig in een taxi stappen. Dit was de eerste onbeleefde en stomme Vietnamees!!
Gelukkig was het uizicht al snel zo mooi dat we dit snel konden vergeten! Ons laatste Vung Taus maal maakte het weekend compleet, ik begin alweer te watertanden als ik eraan terug denk!
Om drie uur waren we terug in HCM en maar goed ook, wat meer tijd voor schoolwerk is altijd welkom! Alweer een geslaagd, lokaal weekend!
donderdag 11 maart 2010
Bewegende sfeerbeelden!
Zingen en Vietnam gaan heel goed samen, owjee voor mij maar het geeft wel ongelooflijk leuke presentaties!
Bij Miss Lisa in de klas!
Jaja ik ben verwend en kan mijn computerscherm projecteren! Met mijn boxen kan ik zelfs filmpjes afspelen!!
Geen deuren jammer genoeg en geluidshinder van alle kanten! Mijn stem wordt hier getraind.
Er kan ook gelachen worden! De meisjes hadden een liedje gemaakt om mensen te overtuigen zich meer in te spannen voor het milieu. Heel tof resultaat!
De leerlingen moeten rechtstaan als ze antwoorden! Dat is trouwens echt nodig als je ze wil horen.
Groepswerkjes bij de vleet! Geen idee wat dat ene meisje zei maar het was iets grappig volgens mij!
maandag 8 maart 2010
There is only one room available...
Dag lieve vrienden en fans!
Even een kort verslagje van vorige week en dit weekend! We moeten hier up to date blijven voor de fans! Vorige week dinsdag heeft Jolien voor de eerste keer een Vietnamese privézangles gevolgd. De communicatie liep vrij vlot ook al kon de lerares maar beperkt Engels, gewoon imiteren was de boodschap. Het gaat er toch wel wat anders aan toe dan bij ons maar het was wel leerrijk, leuk en goed voor de stem. Zeker voor herhaling vatbaar dus! Donderdagavond zijn we met Jane en Jolie naar de cinema geweest (Valentine’s Day). Zoals alles hier anders is zit ook de cinema vol verrassingen. Er is veel meer sfeer tijdens de film en “interactie” met het publiek. Het publiek gaat er helemaal in op en toont dit ook. Bijvoorbeeld tijdens een kusscène begon iedereen te klappen en te juichen. Echt heel leuk om eens mee te maken, we gaan dan ook binnenkort nog eens terug. Hier is het tenminste nog maar 2 euro voor naar de cinema te gaan en bovendien zijn de drankjes in de cinema ook aan normale prijs, geniaal dus!
Op vrijdag was het weer tijd voor weekend! We zijn voor de eerste keer met het vliegtuig weggeweest! Bestemming: Da Nang (zo een 800-900km van HCMC). Alles verloopt hier vlot qua controle en na een uur en een kwart vliegen waren we in Da Nang. We hadden nog geen plannen dus lieten we alles zowat op ons afkomen. Op het moment dat we stonden te wachten op een taxi kwam een Amerikaanse jonge gast, Dan genaamd, naar ons toe en vroeg of wij wisten hoe hij naar Hoi An kon geraken. Dit bracht ons op een idee: impulsief als we zijn beslisten we dan om ook onmiddellijk naar Hoi An te gaan! Allen samen in de taxi en beginnen praten natuurlijk. Dan is op een enorme wereldreis. Hij heeft al Europa bijna volledig gezien, Australië, en bepaalde landen in Azië, ongelofelijk dus. De taxi bracht ons naar een heel leuk goedkoop hotelletje maar er bleek slechts 1 kamer voor drie personen nog vrij te zijn (wel met aparte bedden!). We keken even naar elkaar en beslisten om het gewoon te doen. Die avond zijn we dan ook met Dan iets gaan eten en drinken en wat gaan rondwandelen in de oude en gezellige stad. Op een bepaald moment kwamen we aan een brug, en we hadden al gelezen dat er in Hoi An een “Japanese bridge” was die zeker de moeite waard was om te bezoeken. Op deze brug stonden vele Vietnamezen lustig te poseren en foto’s te nemen waardoor onze conclusie snel genomen was dat dit de Japanse brug was. We wilden ook eens echt Vietnamees gaan doen en gingen zelf poseren op het midden van de brug. Al snel begonnen andere mensen foto’s van ons te nemen en wilden ze met ons op de foto, het werd uiteindelijk een eindeloze fotoshoot!
We zijn hier echt een speciaal fenomeen in Vietnam. Mensen die foto’s van ons nemen, ons aanraken, voortdurend zwaaien naar ons en “hello” zeggen, echt grappig en leuk.
Dag 2 in Hoi An was een drukkere dag. Het begon allemaal met een zeer lekker ontbijt (buffet dat inbegrepen was in de 9 dollar per nacht, echt de max!). Hoi An staat bekend om de kleermakers, dit was wel heel duidelijk want overal waar je keek zag je een kleermaker.
Ze kunnen daar bijzonder snel kleren op maat laten maken dus we beslisten om dat eens uit te proberen en hebben elk 2 kleedjes laten maken. Na lang zoeken en keuzes maken was het shopmoment voorbij en konden we eindelijk beginnen aan het bezoeken van de stad. Even een overzichtje van de mooie dingen die we bezocht hebben:
Een oud koopmanshuis
Een modern gemeenschapshuis
De lokale markt
Een traditioneel muziek- en dansconcert.
We verdienden hierna natuurlijk een duik in het zwembad, en jaja ons goedkoop hotel had zelfs een zwembad (wel redelijk koud water, het was dus goed voor verfrissing maar niet om echt in te relaxen en te zwemmen). ’s Avonds moesten we alweer naar de kleermakers voor het eerste pasmoment van onze kleedjes. Bij beide moesten er nog wat aanpassingen gebeuren maar zondagochtend zou het definitief klaar zijn.
Op dag 3 in Hoi An, zondagochtend, zijn we nog snel de echte Japanse brug gaan bezoeken want onze ingebeelde Japanse brug bleek niet dezelfde te zijn. Al waren we het er over eens dat onze Japanse brug de naam veel meer verdiende door de overvloed aan fotoshoots!
Zie hier de echte Japanse brug! (De andere was wel echt sfeervoller!)
Om 10u30 gingen we dan terug naar de kleermakers om de kleedjes en gelukkig waren de aanpassingen vlot verlopen en zagen we dat het goed was! We namen afscheid van onze roommate Dan en besloten om nog een middagje te spenderen in een resort aan het zwembad alvorens terug op het vliegtuig te springen naar HCMC. We kozen er alweer een heeeeel mooi plekje op de wereld uit en voor een 4-tal uurtjes was het puur genieten!
Om 14u50 ging Lisa’s vervelde wekker af en moesten we ons snel klaarmaken want de taxi kwam ons oppikken om 15u. Terug naar HCMC was het plan maar Jetstar heeft daar even een stokje voor gestoken. Onze vlucht was ongeveer 3u vertraagd. Een beetje vervelend maar uiteindelijk geen wereldramp. We besloten dan om toch een beetje te gaan rondlopen in Da Nang in plaats van ons te vervelen op de luchthaven. We waren op zoek naar een rustig plekje om iets te gaan drinken en vonden uiteindelijk een boot waar niemand anders was. Maar de rust en stilte werd al snel verstoord door een horde Vietnamese vrouwen die Women’s Day aan het vieren waren. Het was een ware invasie! Wij zaten neer aan 1 van de middelste tafels dus we waren in no time omringd door 60 feestende Vietnamese vrouwen. Ze waren heel vrolijk een sommige waren ook een beetje dronken. Na even aarzelen kwamen er dan toch ook enkelen aan onze tafel zitten en begonnen ze in het Vietnamees met ons te praten. Van een conversatie kunnen we niet echt spreken maar ik denk dat onze blik op dat moment wel boekdelen zal gesproken hebben (verbazing alom!). Gelukkig was er 1 vrouw die Engels sprak en zij vertelde ons dan ook dan het vrouwendag was in Vietnam en dat ze dat hier allemaal samen aan het vieren waren. Er werden ook natuurlijk weer onmiddellijk foto’s genomen van en met ons, hilarisch.
We moesten ook bier ad fundum drinken om het eerst tegen die Engels sprekende vrouw (Lisa heeft heel erg genoten van dit moment want ze vindt bier heel lekker…). Normaal gezien zijn de Vietnamese vrouwen vrij rustig maar dit was toch even een ander aspect. We waren wel onmiddellijk vergeten dat onze vlucht vertraging had dus achteraf gezien heeft het ons nog een leuk moment opgeleverd!
Na dit leuke intermezzo zijn we dan terug naar de luchthaven geweest en snel naar hometown HCMC. Net aangekomen op onze kamer (rond 21u) hadden we al snel een nieuwe date. Er is een nieuwe Belg aankomen in HCM: Koen van de Limburg! Hij praat zelf traag in het Engels, echt grappig! We zijn dan natuurlijk met Koen en Jane die avond nog iets gaan drinken. Het is een sympathieke jongen waarmee we waarschijnlijk nog heel wat avonturen zullen beleven. Koen woont bovendien in onze straat en binnen drie weken komt er dan nog een Vlaams meisje bij die ook in onze straat zal verblijven. België is bezig aan een overheersing van de straat!
Maandag, Women’s Day, was ook wel eens een leuke ervaring. Lisa had vrijdag al een cadeau gekregen (shampoo en conditioner) dus vandaag geen cadeautjes meer voor haar. Jolien heeft wel cadeautjes gekregen. Na elke les kreeg ze één of meerdere rode roosjes van de leerlingen. Dit was heel lief en leuk en de kindjes waren ook bijzonder flink vandaag. Hopelijk volgt er nog een Women’s Day of iets dergelijks! Er is wel ook nog iets raars gebeurd. Plots kwam een leerkracht Jolien’s klas binnen met een kaartje en zei: “This is for you from class 54, don’t be surprised if there’s something in it.”. Het kaartje wordt opengedaan en er zat gewoon geld in (ongeveer 8 euro), in België mag je dat niet aannemen maar hier mag dit allemaal wel! Rare ervaring maar de leerkracht heeft me gelukkig snel uitgelegd dat dit hier wel vrij normaal is.
En toen kwam een varkentje met een lange snuit en het verhaaltje was uit!
(Jolien beleeft haar kindertijd weer volledig opnieuw door voortdurend verhaaltjes te moeten voorlezen, te tekenen en liedjes te moeten zingen!)
Tot de volgende!
Even een kort verslagje van vorige week en dit weekend! We moeten hier up to date blijven voor de fans! Vorige week dinsdag heeft Jolien voor de eerste keer een Vietnamese privézangles gevolgd. De communicatie liep vrij vlot ook al kon de lerares maar beperkt Engels, gewoon imiteren was de boodschap. Het gaat er toch wel wat anders aan toe dan bij ons maar het was wel leerrijk, leuk en goed voor de stem. Zeker voor herhaling vatbaar dus! Donderdagavond zijn we met Jane en Jolie naar de cinema geweest (Valentine’s Day). Zoals alles hier anders is zit ook de cinema vol verrassingen. Er is veel meer sfeer tijdens de film en “interactie” met het publiek. Het publiek gaat er helemaal in op en toont dit ook. Bijvoorbeeld tijdens een kusscène begon iedereen te klappen en te juichen. Echt heel leuk om eens mee te maken, we gaan dan ook binnenkort nog eens terug. Hier is het tenminste nog maar 2 euro voor naar de cinema te gaan en bovendien zijn de drankjes in de cinema ook aan normale prijs, geniaal dus!
Op vrijdag was het weer tijd voor weekend! We zijn voor de eerste keer met het vliegtuig weggeweest! Bestemming: Da Nang (zo een 800-900km van HCMC). Alles verloopt hier vlot qua controle en na een uur en een kwart vliegen waren we in Da Nang. We hadden nog geen plannen dus lieten we alles zowat op ons afkomen. Op het moment dat we stonden te wachten op een taxi kwam een Amerikaanse jonge gast, Dan genaamd, naar ons toe en vroeg of wij wisten hoe hij naar Hoi An kon geraken. Dit bracht ons op een idee: impulsief als we zijn beslisten we dan om ook onmiddellijk naar Hoi An te gaan! Allen samen in de taxi en beginnen praten natuurlijk. Dan is op een enorme wereldreis. Hij heeft al Europa bijna volledig gezien, Australië, en bepaalde landen in Azië, ongelofelijk dus. De taxi bracht ons naar een heel leuk goedkoop hotelletje maar er bleek slechts 1 kamer voor drie personen nog vrij te zijn (wel met aparte bedden!). We keken even naar elkaar en beslisten om het gewoon te doen. Die avond zijn we dan ook met Dan iets gaan eten en drinken en wat gaan rondwandelen in de oude en gezellige stad. Op een bepaald moment kwamen we aan een brug, en we hadden al gelezen dat er in Hoi An een “Japanese bridge” was die zeker de moeite waard was om te bezoeken. Op deze brug stonden vele Vietnamezen lustig te poseren en foto’s te nemen waardoor onze conclusie snel genomen was dat dit de Japanse brug was. We wilden ook eens echt Vietnamees gaan doen en gingen zelf poseren op het midden van de brug. Al snel begonnen andere mensen foto’s van ons te nemen en wilden ze met ons op de foto, het werd uiteindelijk een eindeloze fotoshoot!
We zijn hier echt een speciaal fenomeen in Vietnam. Mensen die foto’s van ons nemen, ons aanraken, voortdurend zwaaien naar ons en “hello” zeggen, echt grappig en leuk.
Dag 2 in Hoi An was een drukkere dag. Het begon allemaal met een zeer lekker ontbijt (buffet dat inbegrepen was in de 9 dollar per nacht, echt de max!). Hoi An staat bekend om de kleermakers, dit was wel heel duidelijk want overal waar je keek zag je een kleermaker.
Ze kunnen daar bijzonder snel kleren op maat laten maken dus we beslisten om dat eens uit te proberen en hebben elk 2 kleedjes laten maken. Na lang zoeken en keuzes maken was het shopmoment voorbij en konden we eindelijk beginnen aan het bezoeken van de stad. Even een overzichtje van de mooie dingen die we bezocht hebben:
Een oud koopmanshuis
Een modern gemeenschapshuis
De lokale markt
Een traditioneel muziek- en dansconcert.
We verdienden hierna natuurlijk een duik in het zwembad, en jaja ons goedkoop hotel had zelfs een zwembad (wel redelijk koud water, het was dus goed voor verfrissing maar niet om echt in te relaxen en te zwemmen). ’s Avonds moesten we alweer naar de kleermakers voor het eerste pasmoment van onze kleedjes. Bij beide moesten er nog wat aanpassingen gebeuren maar zondagochtend zou het definitief klaar zijn.
Op dag 3 in Hoi An, zondagochtend, zijn we nog snel de echte Japanse brug gaan bezoeken want onze ingebeelde Japanse brug bleek niet dezelfde te zijn. Al waren we het er over eens dat onze Japanse brug de naam veel meer verdiende door de overvloed aan fotoshoots!
Zie hier de echte Japanse brug! (De andere was wel echt sfeervoller!)
Om 10u30 gingen we dan terug naar de kleermakers om de kleedjes en gelukkig waren de aanpassingen vlot verlopen en zagen we dat het goed was! We namen afscheid van onze roommate Dan en besloten om nog een middagje te spenderen in een resort aan het zwembad alvorens terug op het vliegtuig te springen naar HCMC. We kozen er alweer een heeeeel mooi plekje op de wereld uit en voor een 4-tal uurtjes was het puur genieten!
Om 14u50 ging Lisa’s vervelde wekker af en moesten we ons snel klaarmaken want de taxi kwam ons oppikken om 15u. Terug naar HCMC was het plan maar Jetstar heeft daar even een stokje voor gestoken. Onze vlucht was ongeveer 3u vertraagd. Een beetje vervelend maar uiteindelijk geen wereldramp. We besloten dan om toch een beetje te gaan rondlopen in Da Nang in plaats van ons te vervelen op de luchthaven. We waren op zoek naar een rustig plekje om iets te gaan drinken en vonden uiteindelijk een boot waar niemand anders was. Maar de rust en stilte werd al snel verstoord door een horde Vietnamese vrouwen die Women’s Day aan het vieren waren. Het was een ware invasie! Wij zaten neer aan 1 van de middelste tafels dus we waren in no time omringd door 60 feestende Vietnamese vrouwen. Ze waren heel vrolijk een sommige waren ook een beetje dronken. Na even aarzelen kwamen er dan toch ook enkelen aan onze tafel zitten en begonnen ze in het Vietnamees met ons te praten. Van een conversatie kunnen we niet echt spreken maar ik denk dat onze blik op dat moment wel boekdelen zal gesproken hebben (verbazing alom!). Gelukkig was er 1 vrouw die Engels sprak en zij vertelde ons dan ook dan het vrouwendag was in Vietnam en dat ze dat hier allemaal samen aan het vieren waren. Er werden ook natuurlijk weer onmiddellijk foto’s genomen van en met ons, hilarisch.
We moesten ook bier ad fundum drinken om het eerst tegen die Engels sprekende vrouw (Lisa heeft heel erg genoten van dit moment want ze vindt bier heel lekker…). Normaal gezien zijn de Vietnamese vrouwen vrij rustig maar dit was toch even een ander aspect. We waren wel onmiddellijk vergeten dat onze vlucht vertraging had dus achteraf gezien heeft het ons nog een leuk moment opgeleverd!
Na dit leuke intermezzo zijn we dan terug naar de luchthaven geweest en snel naar hometown HCMC. Net aangekomen op onze kamer (rond 21u) hadden we al snel een nieuwe date. Er is een nieuwe Belg aankomen in HCM: Koen van de Limburg! Hij praat zelf traag in het Engels, echt grappig! We zijn dan natuurlijk met Koen en Jane die avond nog iets gaan drinken. Het is een sympathieke jongen waarmee we waarschijnlijk nog heel wat avonturen zullen beleven. Koen woont bovendien in onze straat en binnen drie weken komt er dan nog een Vlaams meisje bij die ook in onze straat zal verblijven. België is bezig aan een overheersing van de straat!
Maandag, Women’s Day, was ook wel eens een leuke ervaring. Lisa had vrijdag al een cadeau gekregen (shampoo en conditioner) dus vandaag geen cadeautjes meer voor haar. Jolien heeft wel cadeautjes gekregen. Na elke les kreeg ze één of meerdere rode roosjes van de leerlingen. Dit was heel lief en leuk en de kindjes waren ook bijzonder flink vandaag. Hopelijk volgt er nog een Women’s Day of iets dergelijks! Er is wel ook nog iets raars gebeurd. Plots kwam een leerkracht Jolien’s klas binnen met een kaartje en zei: “This is for you from class 54, don’t be surprised if there’s something in it.”. Het kaartje wordt opengedaan en er zat gewoon geld in (ongeveer 8 euro), in België mag je dat niet aannemen maar hier mag dit allemaal wel! Rare ervaring maar de leerkracht heeft me gelukkig snel uitgelegd dat dit hier wel vrij normaal is.
En toen kwam een varkentje met een lange snuit en het verhaaltje was uit!
(Jolien beleeft haar kindertijd weer volledig opnieuw door voortdurend verhaaltjes te moeten voorlezen, te tekenen en liedjes te moeten zingen!)
Tot de volgende!
Abonneren op:
Posts (Atom)
